Δημήτρης Μπελαντής: Νέα πολιτικά κόμματα, γιατί όχι;

Δημήτρης Μπελαντής Νέα πολιτικά  κόμματα, γιατί όχι; Αλλά όχι...

Δημήτρης Μπελαντής
Νέα πολιτικά  κόμματα, γιατί όχι; Αλλά όχι... γουρούνι στο σακί....
Το βασικό μας πρόβλημα ως κοινωνία δεν είναι καθόλου  τα νέα κόμματα που προαναγγέλλονται. Αντιθέτως, με την εξαίρεση ιδίως του "κόμματος Τσίπρα", που διατρέχεται από μια σχετική πολιτική χυδαιότητα και  επικοινωνιακό κυνισμό, είναι πολύ καλό  και αναγκαίο να φτιαχτούν νέα κόμματα  και σχηματισμοί με διάθεση ριζικής κοινωνικής και πολιτικής ανατροπής των τωρινών σχέσεων και μορφών εξουσίας, ακόμη και της τουλάχιστον  ριζικής τους μεταρρύθμισης θα έλεγα, πιο μετριοπαθώς. Το "παλιό" έχει όντως σαπίσει και οδηγεί στον γκρεμό, δεν είναι καθόλου  εκεί η διαφωνία. Αν μάλιστα ένα νέο κόμμα προκύψει από μια  συλλογική κινηματική διαδικασία,που μας ενέπνευσε όλους, όπως  φαίνεται να  επαγγέλλεται η Μαρία Καρυστιανού, ακόμη καλύτερα.Γιατί όχι; 
Επειδή, όμως, έχουμε την εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ το 2010-15, καλό είναι να αποφύγουμε κάποιες Πεπονοφλουδες, που τοτε παρά την εμπειρία μας,τις πατήσαμε και το μετανιώσαμε οικτρά...
Για την πολιτική  διαδικασία...
Πρώτον, δεν θέλουμε ηγέτες που λόγω του Χαρίσματος τους  να είναι θεσμικά  ανεξέλεγκτοι. Η Σωτηριομανία δοκιμάστηκε τραγικά  με τον Τσίπρα, και με μορφή φάρσας με τον Κασσελάκη, και πάντοτε απέτυχε. Να το πω ακόμη πιο καθαρά. Ένα νέο κόμμα πρέπει πρώτιστα να έχει διαφανείς συλλογικές δημοκρατικές  διαδικασίες, ο ηγέτης του να μην εκλέγεται ΑΜΕΣΑ  (με δημοψηφίσματα των δύο ευρώ!!!) αλλά έμμεσα,από μια εκλεγμένη συνέλευση  αντιπροσώπων η ένα συνέδριο ανθρώπων που έχουν κοινή οπτική, και να είναι ελεγχόμενος θεσμικά. Η εξουσία διαφθείρει τους πάντες, η εκθαμβωτική  "χαρισματική" εξουσία διαφθείρει απόλυτα. Ακόμη και η μορφή μιας καθαρά  συλλογικής και όχι μονοπρόσωπης ηγεσίας ή ενός ή μιας ηγέτριας ή ηγέτη που θα είναι πρώτος ή πρώτη μεταξύ ίσων μέσα σε μια ομάδα είναι μια ενδιαφέρουσα ιδέα, με βάση την ήδη πολιτική εμπειρία μας.
Η λατρεία της Προσωπικότητας δεν αποδείχθηκε επιτυχής. Μας χαντάκωσε ξανά και ξανά. Εκτός αν κυκλοφορεί ένας νέος Ανδρέας Παπανδρέου γύρω μας και δεν το έχουμε αντιληφθεί, να κάνουμε μια εξαίρεση.
Δεύτερον, όχι μυστικοσυμβούλια και παραμαζώξεις αφανών  συνεργατών και συνεργατριων του ή της Αρχηγού.  Προσκλήσεις  σε διαδικασίες συμμετοχής, δημόσιες και διαφανείς ενώπιον όλων. Με κριτήρια  και ατζέντες, σαφή και ανακοινωμένα. Με κάποια προσοχή, ίσως, με κάποια αρχικά περιφρούρηση, αλλά όχι όμως με "μασονική" μεθοδολογία. Θα το μάθει δήθεν ο "εχθρός"; Σώπα ρε φίλε. Αυτός που στην χώρα του predator ξέρει ήδη τα πάντα; 
Τρίτον,  πολιτικό πρόγραμμα, που συζητιέται και αποφασίζεται συλλογικά δια πλειοψηφίας, και μόνο η τεχνική του υλοποίηση και εξειδίκευση  μπορεί να γίνει αντικείμενο επεξεργασίας από κάποιους περισσότερο "γνώστες". Η τεχνοκρατία είναι εργαλείο εξουσίασης και όχι χειραφέτησης. Η δημοκρατία είναι συναπόφαση. Έτοιμα προγράμματα fast truck προς απροϋπόθετη  ατομική  προσχώρηση αποτελούν μια πολύ κακή συνταγή βέβαιης αποτυχίας.
Τέταρτον, δεν είναι όλα τα ως τώρα υπάρχοντα κόμματα ή πολιτικές κινήσεις ακριβώς το ίδιο. Δεν είναι κακό από μόνο του να υπάρχεις ήδη πολιτικά πριν από το Θαύμα. Αν ένα νέο ριζοσπαστικό κόμμα συγκροτηθεί, γιατί να μην απευθύνει προτάσεις συνεργασίας σε όσους οργανωμένους δεν έχουν εμπλακεί άμεσα ή έμμεσα σε καθεστωτικές ισορροπίες; Πχ δεν έχουν διαχειριστεί μνημόνια, ιδιωτικοποιήσεις, σχέσεις διαφθοράς με ομίλους κλπ; Αν αυτοί αρνηθούνε, άλλου παπά ευαγγέλιο. Ποιος ή ποια έχει το Μαγικό Ραβδί ότι μόνος του κατέχει όλη την αλήθεια; Και ποιος του το έδωσε; 
Και δυο ζητήματα για την πολιτική  ουσία : 
- Μεγάλα ταξικά,επιχειρηματικά  και διακρατικά  συμφέροντα
Η διαφθορά και η ασυλία των επαγγελματιών πολιτικών δεν οφείλεται -μόνο ή αποκλειστικά- στο ότι είναι ατομικά πολύ ανήθικοι άνθρωποι.  Πηγάζει από το ότι διαμεσολαβούν ή ξένα ισχυρά κράτη ή ολοκληρώσεις ή μεγάλα επιχειρηματικά ταξικά  συμφέροντα. Ένα νέο κόμμα δεν πρέπει μόνο να αλλάξει το άρθρο 86 Σ ή την επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, αλλά να επιχειρήσει να διαρρήξει την σχέση των επαγγελματιών πολιτικών με τα  οικονομικά συμφέροντα. Πχ να ενεργοποιήσει ξανά την συνταγματική διάταξη για τον Βασικό Μέτοχο και να πάει η ΕΕ και το Δικαστήριο της να κουρεύεται. Να δηλώσει ότι θα καταργήσει την συμμετοχή της Ελλάδας στην πολεμική προσπάθεια της ΕΕ. Να κοινωνικοποιήσει και άρει με συμβολική ή έστω εύλογη αποζημίωση, αντίστοιχη στην πολύ κακή κατάσταση της χώρας, τις ιδιωτικοποιήσεις του 2010-2025. Να σταματήσει  αμέσως τους πλειστηριασμούς από τα funds. Πεδίο δόξης λαμπρό για ριζοσπαστικά νέα κόμματα. Ας πάρουν θέση όποιοι επίδοξοι νέοι αρχηγοί νέων κομμάτων πάνω σε αυτά. Χωρίς την ιταλική πολυεθνική και την παραχώρηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ σε αυτήν το 2014 και το 2016 από το ελληνικό κράτος, τα παιδιά των Τεμπών θα ζούσαν, έτσι δεν είναι; Και η σύμβαση 717 περί  εκσυγχρονισμού, χωρίς τα  πιεστικά ιδιοτελή  συμφέροντα των πολυεθνικών εταιρειών, θα είχε υλοποιηθεί. Όχι;; 
- Συμμαχίες και Ολοκληρώσεις 
Η Ελλάδα ανήκει σε συμμαχίες, που οικονομικά καταστρέφουν τις παραγωγικές της ικανότητες, ενισχύουν την φτώχεια, και την  οδηγούν στον πόλεμο. Η ΕΕ έχει τσακίσει την Γεωργία και Βιομηχανία της χώρας, όχι από  μόνη της η εγχώρια διαφθορά. Ένα νέο ριζοσπαστικό κόμμα, μπορεί να μην μπορεί με το καλημέρα να πει "θα φύγω σήμερα από ΕΕ, ΝΑΤΟ" κλπ, αλλά να εξηγήσει πως θα χειριστεί αλλιώς αυτές τις συμμαχίες ή ολοκληρώσεις, ενισχύοντας την κυριαρχία της χώρας. Τα λέω μετριοπαθώς, προς μια γενικότερη  συνεννόηση, μην μου πουν ότι αντιπρότεινα την "επανάσταση"... Και αν το εθνικό συμφέρον της χώρας και η κυριαρχία της προηγείται των σχέσεων εξάρτησης αυτών ή αντίστροφα.
Να ανθίσουν χίλια νέα λουλούδια στην πολιτική σκηνή, και να μας βγάλουν από το τραγικό αδιέξοδο που είμαστε. Να ξέρουμε όμως πολύ  καθαρά ΤΙ λουλούδια είναι και ΠΟΙΟ χρώμα έχουν τα άνθη τους Για να αποφασίσουμε.