Στοχοποίηση του ηγέτη του εχθρού αποφεύγονταν και ήταν ταμπού και τουλάχιστον διεθνές έθιμο...

Δημήτρης Μπελαντής Η θανάτωση των ηγετών του εχθρού ως κάτι πλέον  αυτονόητο...

Δημήτρης Μπελαντής
Η θανάτωση των ηγετών του εχθρού ως κάτι πλέον  αυτονόητο... 
Όποτε εξοντώνεται ένας ηγέτης του Ιράν, της Χαμάς, της Χεζμπολάχ κλπ τα δυτικά ΜΜΕ ξεφαντώνουν και ανοίγουν σαμπάνιες. Άλλος ένας "τύραννος" ή "τρομοκράτης"  λιγότερος.
Δεν συμβαίνει τώρα για πρώτη φορά με το Ιράν. Η Δύση το έκανε με τον Σαντάμ Χουσειν μετά το 2003 και την κατοχή του Ιράκ, με τον Καντάφι το 2011, ουσιαστικά και με τον Μιλόσεβιτς όταν κρατούνταν στο Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία και με άλλους πολλούς. Το είχαν κάνει  οι ΗΠΑ με τις απόπειρες κατά του Κάστρο επανειλημμένα. Το παρα-κράτος του Ισραήλ το έχει μετατρέψει σε σπορ και κυνήγι ανθρώπων εδώ και δεκαετίες, ιδίως κατά των Παλαιστινίων, της Χεζμπολάχ και του Ιράν, του Άξονα της Αντίσταση, αλλά και γενικότερα.
Φαντάζεστε τι θα συνέβαινε ή θα συμβεί με τα δυτικά  ΜΜΕ αν υποθετικά αρχίσει -εύλογα σε έναν πόλεμο- η αντιστροφή του νομίσματος; 
Πλέον, τα δυτικά ΜΜΕ το θεωρούν δεδομένο και κάθε λίγο καυχώνται που κάποιος εχθρός των ΗΠΑ και του Ισραήλ δολοφονήθηκε. Ακόμη και χωρίς κήρυξη πολέμου ή σε καιρό ειρήνης τυπικά. Ο "εχθρός" είναι πάντοτε εχθρός και εξοντώσιμος.
Και ναι μεν, ο ηγέτης ενός κράτους σε πόλεμο είναι εμπόλεμος και όχι άμαχος, αλλά αποτελεί τελείως νέο  διεθνές ήθος, να θέτεις ως κεντρικό στόχο την εξόντωση του ηγέτη του εχθρού. Ακόμη και σε Παγκόσμιους Πολέμους, ακόμη και έναντι αυτού του ίδιου του  Χίτλερ, η συστηματική στοχοποίηση του ηγέτη του εχθρού αποφεύγονταν και ήταν ταμπού και τουλάχιστον διεθνές έθιμο να μην συμβαίνει κατά κανόνα. Όχι μόνο η συστηματοποίηση αυτής της πρακτικής, πόσο μάλλον και σε καιρό ειρήνης, αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς την πλήρη κατάργηση των κανόνων του πολέμου και του Διεθνούς Δικαίου, αλλά και είναι ενδεικτική μιας εκφυλιστικής  μιλιταριστικής και ολοκληρωτικής ιδεολογίας που διαπνέει τα καθεστώτα της Δύσης με πρωτοπόρο το Ισραήλ.
Δεν υπάρχει πράξη τρομοκρατίας, πειρατείας και έγκλημα πολέμου γενικότερα που να μην μετέρχονται αυτά τα άθλια  καθεστώτα, τα οποία ουσιαστικά επιδιώκουν το τέλος του ανθρώπινου πολιτισμού με την μια μορφή ή με την άλλην.