"Η έφοδος στον ουρανό"...

Praxis Review "Η έφοδος στον ουρανό": Σαν σήμερα, 18 Μαρτίου 1871, η εργατική τάξη του Παρισιού αρνείται να αφοπλιστεί μετά την ήτ...

Praxis Review
"Η έφοδος στον ουρανό": Σαν σήμερα, 18 Μαρτίου 1871, η εργατική τάξη του Παρισιού αρνείται να αφοπλιστεί μετά την ήττα του στρατού από τους Γερμανούς. Στήνονται οδοφράγματα και η αντίσταση μετατρέπεται σε εξέγερση. Αρχίζει η ηρωική Κομμούνα του Παρισιού, που θα κρατήσει δύο μήνες.
Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, η κρατική εξουσία πέρασε, έστω και για σύντομο χρονικό διάστημα,στα χέρια της εργατικής τάξης και όχι σε δεξιούς η "προοδευτικούς" υπαλλήλους του συστήματος που ενάλλασσονται σε κυβερνήσεις της αστικής εξουσίας κοροιδεύοντας τον κόσμο.
Η Κομμούνα που ίδρυσαν το 1871 οι εργάτες του Παρισιού έζησε 72 μέρες. Εγκαθιδρύθηκε 18 Μαρτίου και ανατράπηκε στις 28 Μαίου του 1871.
Πήρε σχεδόν αμέσως μέτρα προς εύνοια των εργατών: Επέβαλε πάγωμα των τιμών στα ενοίκια, απαγόρευσε στα ενεχυροδανειστήρια να πουλούν αγαθά, κρατικοποίησε όλη την Εκκλησιαστική περιουσία, αφαίρεσε από σχολεία όλες τις θρησκευτικές εικόνες, προσευχές, δόγματα, ανέβαλε την υποχρέωση καταβολής χρεών, εξίσωσε τους μισθούς των υπαλλήλων και τους επέβαλε ανώτατο όριο.
Kατήργησε τους τόκους, παρέδωσε όσα εργοστάσια ήταν κλειστά στους εργάτες για να τα επαναλειτούργησουν, κατήργησε την νυκτερινή εργασία των αρτοποιών, έκαψε δημόσια την περιβόητη λαιμητόμο (guillotine) μέσα σε λαϊκούς πανηγυρισμούς, νομιμοποίησε όλους τους αλλοδαπούς που είχαν εκλεγεί στην Κομμούνα, ("η κόκκινη σημαία της Κομμούνας είναι σημαία της Παγκόσμιας Δημοκρατίας", έλεγε το σχετικό διάταγμα).
Αντικατέστησε τον μόνιμο στρατό και αστυνομία με τον ένοπλο λαό, κατήργησε την γραφειοκρατία, τους ανώτατους δημοσίους υπαλλήλους και μαζί τους διορισμένους δικαστές, καθιέρωσε απρόσκοπτη αιρετότητα και ανακλητότητα για όλα τα δημόσια αξιώματα και περιόρισε την αμοιβή τους με αυτή του κοινού εργάτη, αντικατέστησε την κοινοβουλευτική αντιπροσώπευση με την αντιπροσώπευση του συμβουλίου της Κομμούνας στην οποία συνυπήρχαν η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία κ.α.
Όλα αυτά, τα κατάφερε η Κομμούνα σε μια πολιορκημένη πόλη, κάτω από συνεχή βομβαρδισμό, όπως ήταν το Παρίσι την άνοιξη του 1871.
Η Κομμούνα του 1871 κατατρόμαξε τους κυρίαρχους όλου του κόσμου αφού έδειξε στην πράξη ότι η εργατική εξουσία δεν είναι ουτοπία.
Το καθεστώς πολιορκίας,από τη μια πλευρά, και το γεγονός ότι η Κομμούνα αποτελούσε άγνωστη (μέχρι τότε), πρώτη εμπειρία, από την άλλη, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην σύντομη διάρκεια της. Δίστασε να βαδίσει αμέσως στις Βερσαλλίες και να καταλάβει την εξουσία σε όλη την χώρα για να μην επισύρει πάνω της την κατηγορία των αστών ότι προκαλεί εμφύλιο πόλεμο, κάτι που οι αστοί έκαναν ήδη ανενδοίαστα, ενω άφησε άθικτη την Τράπεζα της Γαλλίας. Έτσι, πλήρωσε πολύ ακριβά την μεγαλοψυχία της αφού οι αστοι και οι αντιδραστικοί ανασυντάχθηκαν και εξαπέλυσαν όργιο τρομοκρατίας. Ακολούθησε σφαγή των εξεγερμένων εργατών.
Tο πρώτο φτερούγισμα του προλεταριάτου στον ουρανό μπορεί να πνίγηκε στο αίμα, όμως η παρακαταθήκη του είχε τεράστια σημασία για το εργατικό και σοσιαλιστικό κίνημα που συνέχισε τον αγώνα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στον τελευταίο πρόλογο στη Γερμανική έκδοση του "Κομμουνιστικού Μανιφέστου" που υπογράφεται και από τους δυο συγγραφείς του, με ημερομηνία 24 Ιουνίου 1872, ο Καρλ Μαρξ και ο Φρίντριχ Ένγκελς γράφουν πως "σήμερα πάλιωσε σε μερικά μέρη" το πρό­γραμμα του "Μανιφέστου", γιατί "η Κομμούνα απόδειξε ότι η εργατική τάξη δεν μπορεί απλώς να πάρει στα χέρια της την έτοιμη κρατική μηχανή και να τη βάλει σε κίνηση για τους δικούς της σκοπούς".
Ο Ένγκελς έγραψε ότι η Κομμούνα ήταν "το τσάκισμα της παλιάς κρατικής εξουσίας και η αντικατάστασή της από μια καινούρια, αληθινά δημοκρατική εξουσία" και ότι "τον σοσιαλδημοκράτη φιλισταίο τον πιάνει ξανά ιερός τρόμος όταν ακούει τις λέξεις "δικτατορία του προλεταριάτου". Ε, λοιπόν, κύριοι, θέλετε να μάθετε τι λογής είναι αυτή δικτατορία; Κοιτάχτε την Παρισινή Κομμούνα. Αυτή ήταν η δικτατορία του προλεταριάτου" (Πρόλογος στο έργο του Μάρξ "Ο Εμφύλιος πόλεμος στην Γαλλία).