Ασφυκτικές ελλείψεις προσωπικού στη σεζόν με 90.000 κενές θέσεις στον τουρισμό και την εστίαση

Αντιμέτωπη με ένα εκτεταμένο πρόβλημα στελέχωσης βρίσκεται φέτος η αγορά εργασίας, με τον τουρισμό να καταγράφει τις μεγαλύτερες πιέσεις ενό...

Αντιμέτωπη με ένα εκτεταμένο πρόβλημα στελέχωσης βρίσκεται φέτος η αγορά εργασίας, με τον τουρισμό να καταγράφει τις μεγαλύτερες πιέσεις ενόψει της θερινής περιόδου. Οι ελλείψεις εργαζομένων εκτιμώνται σε τουλάχιστον 90.000 θέσεις στον κλάδο, ενώ σε επίπεδο οικονομίας το κενό ξεπερνά τις 360.000, αποτυπώνοντας τη δυσκολία κάλυψης βασικών αναγκών σε πολλούς τομείς.

Ξενοδοχεία, εστιατόρια και τουριστικές επιχειρήσεις εισέρχονται στη σεζόν με σημαντικά κενά, κυρίως σε θέσεις πρώτης γραμμής. Σερβιτόροι, καμαριέρες, μάγειρες και προσωπικό κουζίνας βρίσκονται σε έλλειψη, με αποτέλεσμα αρκετές επιχειρήσεις να προσαρμόζουν τη λειτουργία τους στα διαθέσιμα χέρια. Το φαινόμενο δεν είναι καινούριο, ωστόσο φέτος εμφανίζεται πιο έντονο, καθώς η ζήτηση για τουριστικές υπηρεσίες παραμένει υψηλή.
Ενδεικτικό είναι ότι οι μάγειρες συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ποσοστό ζήτησης, καλύπτοντας περίπου το 14% των αγγελιών για προσλήψεις. Ακολουθούν επαγγέλματα που σχετίζονται άμεσα με την εξυπηρέτηση των επισκεπτών, όπως προσωπικό υποδοχής, σερβιτόροι και μπάρμαν, γεγονός που αναδεικνύει τον λειτουργικό χαρακτήρα του τουρισμού και την εξάρτησή του από ανθρώπινο δυναμικό.
Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στον τουρισμό. Στον κατασκευαστικό κλάδο καταγράφεται αυξημένη ανάγκη για τεχνίτες, υδραυλικούς, ηλεκτροσυγκολλητές και χειριστές μηχανημάτων, ενώ στη βιομηχανία αναζητούνται τόσο ανειδίκευτοι εργάτες όσο και εξειδικευμένο προσωπικό. Παράλληλα, ο πρωτογενής τομέας συνεχίζει να αντιμετωπίζει σημαντικές ελλείψεις σε εργάτες γης, ιδιαίτερα σε περιόδους συγκομιδής.
Σε αυτό το περιβάλλον, οι μετακλήσεις εργαζομένων από τρίτες χώρες εμφανίζονται ως μερική μόνο λύση. Για το 2026 προβλέπεται η έλευση 94.300 εργαζομένων, αριθμός αυξημένος σε σχέση με το προηγούμενο έτος, αλλά ανεπαρκής σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς. Με βάση τις εκτιμήσεις, μόλις μία στις τέσσερις κενές θέσεις αναμένεται να καλυφθεί μέσω αυτής της διαδικασίας.
Από τους μετακλητούς εργαζόμενους, περίπου 44.000 θα απασχοληθούν με καθεστώς εξαρτημένης εργασίας, ενώ 48.000 προορίζονται για εποχική απασχόληση, κυρίως σε γεωργία και τουρισμό. Οι υπόλοιποι αφορούν θέσεις υψηλής εξειδίκευσης. Σημαντικό μέρος των εργαζομένων θα κατευθυνθεί στον πρωτογενή τομέα, όπου εντοπίζονται και οι μεγαλύτερες ανάγκες.
Οι διακρατικές συμφωνίες προβλέπουν την κάλυψη συγκεκριμένων θέσεων από χώρες όπως το Μπαγκλαντές και η Αίγυπτος, κυρίως για εποχικές εργασίες. Ωστόσο, η ζήτηση παραμένει πολλαπλάσια, καθώς τα αιτήματα των επιχειρήσεων για εργατικό δυναμικό φτάνουν τις 400.000, με τον πρωτογενή τομέα να συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μέρος αυτών.
Η εικόνα που διαμορφώνεται δείχνει μια αγορά εργασίας που δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις ανάγκες της οικονομίας, παρά την αυξημένη ζήτηση. Το ζήτημα της έλλειψης προσωπικού εξελίσσεται σε δομικό πρόβλημα, επηρεάζοντας όχι μόνο την καθημερινή λειτουργία των επιχειρήσεων, αλλά και την αναπτυξιακή δυναμική βασικών κλάδων της ελληνικής οικονομίας.