Thanos Dimadis Μπράβο στην κ. Ρένα Δούρου, που εξελέγη πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ που τα λέμε, δεν είναι και λίγη υπόθεση να βγαίνεις πρώτη σε...

Thanos Dimadis
Μπράβο στην κ. Ρένα Δούρου, που εξελέγη πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ που τα λέμε, δεν είναι και λίγη υπόθεση να βγαίνεις πρώτη σε ένα κόμμα όπου έχουν μείνει πέντε άτομα και αυτά τα πέντε άτομα σε ψηφίζουν ομόφωνα, ειδικά μάλιστα όταν τρέχεις για την προεδρία χωρίς αντίπαλο.
Μιλάμε για μεγάλο κατόρθωμα, για ιστορική επιτυχία, που πρέπει να έχει ξεχωριστή θέση στο βιογραφικό της. Όπως τα παιδιά που τελειώνουν το σχολείο και γράφουν «διετέλεσα πρόεδρος του δεκαπενταμελούς του σχολείου μου». Εδώ, βέβαια, στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι πέντε, ούτε καν δεκαπέντε.
Αλλά φιλοδοξίες είναι αυτές. Ο κάθε άνθρωπος είναι τόσο ψηλός όσο οι φιλοδοξίες του. Η φιλοδοξία της κ. Δούρου ήταν να φέρει τον τίτλο της προέδρου ενός κόμματος χωρίς βουλευτές, χωρίς μέλη και χωρίς ψηφοφόρους. Τι σημασία έχει, όμως, αυτό; Σημασία έχει να μένεις μέσα στο παιχνίδι και ο τίτλος από μόνος του είναι αυτό που μετράει.
Αλλιώς να σε φωνάζουν Ρένα, Δούρου ή κ. Δούρου και αλλιώς να σου ανοίγει ο θυρωρός της Κουμουνδούρου την πόρτα και να σε φωνάζει «κυρία πρόεδρε». Έχει μια άλλη αίγλη, ακούγεται κάπως διαφορετικά στο αυτί.
Τώρα που έγινε πρόεδρος σε ένα κόμμα που δεν υπάρχει, μπορεί να διεκδικήσει πλέον επάξια και τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο νέο πολιτικό μυθιστόρημα «Πρόεδρος χωρίς κόμμα», κατά το «Παραμύθι χωρίς όνομα». Μόνο που εδώ υπάρχει όνομα, υπάρχει πρόεδρος, υπάρχει και μπόλικο παραμύθι… αλλά λείπει το κόμμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια
ΠΡΟΣΟΧΗ! Την ευθύνη για το περιεχόμενο των σχολίων φέρει αποκλειστικά ο συγγραφέας τους και όχι το site. Η ανάρτηση των σχολίων μπορεί να έχει μια μικρή χρονική καθυστέρηση