ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΙΑΣΚΟ με τη δεξίωση στο Προεδρικό...

Nicos Hassapopoulos Το μεγάλο φιάσκο με τη δεξίωση στο Προεδρικό Τώρα που έχουν καταλαγιάσει τα ρεπορτάζ, οι φωτογραφίες με τους πολιτικούς ...

Nicos Hassapopoulos
Το μεγάλο φιάσκο με τη δεξίωση στο Προεδρικό
Τώρα που έχουν καταλαγιάσει τα ρεπορτάζ, οι φωτογραφίες με τους πολιτικούς και με τις κυρίες με τις εντυπωσιακές εμφανίσεις, με τα ρομαντικά φορέματα (και κοσμήματα), με τα 12ποντα και τα καιρικά μπουρίνια, ας δούμε με πιο προσεκτικό μάτι την δεξίωση για την 52α επέτειο από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στο Προεδρικό Μέγαρο.
Από προσωπική εμπειρία, επειδή παρέστη σε όλες (ανεξαιρέτως) τις δεξιώσεις από συστάσεως του «θεσμού» αυτού της Μεταπολίτευσης, νομίζω ότι η εφετινή δεξίωση ήταν πολύ πιο κάτω των περιστάσεων. Και για να ακριβολογώ: Αχρείαστη.
Η απορία μου τόσα χρόνια ήταν γιατί οι εκάστοτε Πρόεδροι της Δημοκρατίας ήταν υποχρεωμένοι να καλούν, τόσο κόσμο (τις περισσότερες φορές φιλικούς προς το κυβερνών κόμμα, εάν εξαιρέσεις τους αντιστασιακούς) σε δεξιώσεις για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, να ξοδεύονται τόσα χρήματα, να γίνεται ένα απίστευτο show ενδυμασίας, να αναγκάζονται άτομα να φορέσουν γραβάτα που δεν φόρεσαν ποτέ στη ζωή τους, τη στιγμή όμως που συμπίπτει και με την επέτειο που ο βάρβαρος Αττίλας σχεδίαζε την δεύτερη και πιο δολοφονική επέλαση στην Κύπρο.
Ή μήπως η Κύπρος κείται ακόμα μακριά; Τι σκοπό αλήθεια εξυπηρετούν οι δεξιώσεις για τη Δημοκρατία; Παρά μόνον ίσως τις δημόσιες σχέσεις ορισμένων πολιτικών (κυρίως του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος);
Μα αυτή τη φορά τα όρια, κατά την γνώμη μου, ξεπεράστηκαν. Μπορούσαν κάλλιστα να την αναβάλουν την δεξίωση έχοντας στα χέρια τους ακριβή μετεωρολογικά στοιχεία για το τι επρόκειτο να συμβεί με το μπουρίνι, ακριβώς την ώρα προσέλευσης των επισκεπτών.
Προσκάλεσαν περισσότερα άτομα (άραγε με ποια ιδιότητα;) από κάθε άλλη φορά. Υπήρξαν κατά καιρούς στις τόσες δεξιώσεις που έγιναν στον Κήπο της Προεδρίας, θυμάμαι, προσκεκλημένα άτομα (ευτυχώς όχι πολλά) που είχαν ενεργό ρόλο και συμμετοχή στην προπαγάνδα της χούντας, που διαφήμιζαν χουντικές εκπομπές της ΥΕΝΕΔ, που από τα μικρόφωνα της τότε ΥΕΝΕΔ ακουγόταν το ανατριχιαστικό «αποφασίζομεν και διατάσσομεν», που μετείχαν σε επιτροπές λογοκρισίας.
Αλλά, πείτε μου: Αυτή την βροχερή ημέρα γιατί να γίνει δεξίωση 52 χρόνια μετά από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, από τον Πρόεδρο, στο Προεδρικό;
Το φιάσκο
Αλήθεια γιατί να κληθούν και οι σύζυγοι, οι κόρες, οι γιοί, οι εγγονές; Τι δουλειά είχε ένα δεκάχρονο κοριτσάκι στο Προεδρικό, μέσα σε μια ατμόσφαιρα πατείς με πατώ σε, μόνον και μόνον επειδή είναι κόρη βουλευτού; Ή για να βγουν εκατοντάδες σέλφι των πολιτικών με τις συζύγους τους, ή με δημοσιογράφους ή με επιχειρηματίες, που γέμισαν τα σόσιαλ μίντια;
Γιατί να υπάρξει, ως αποτέλεσμα όλων αυτών, αυτό το φιάσκο με τις κυρίες των πολιτικών αρχηγών στο Κιόσκι; Τις κάλεσαν όλες. Στην πορεία έγινε ένα short list, αφού οι περισσότεροι πολιτικοί αρχηγοί αρνήθηκαν να παραστούν.
Μόνον για την σύζυγο του ΠτΔ και του ΠΘ, μπήκαν εξτρά καρέκλες. Μετά διαπίστωσαν ότι η σύζυγος του ΠΘ δεν θα ερχόταν και έτσι αφαιρέθηκαν και οι καρέκλες τους από το Κιόσκι.
Και ήταν τόσο ενδιαφέροντα ( αυτά που ειπώθηκαν εκεί, ώστε ο Πρωθυπουργός σηκώθηκε κάποια στιγμή να φύγει για να πάει… σινεμά, να δει την Οδύσσεια, του Κρις Νόλαν.
Και κάτι ακόμα. Είναι δυνατόν να πείτε ότι οι Μητσοτάκης και Ανδρουλάκης να είχαν ανταλλάξει πριν από μερικές ώρες στη Βουλή βαρύτατες εκφράσεις και να χαμογελούν στη δεξίωση ο ένας στον άλλον μπροστά στις κάμερες, ωσάν να μην είχε προηγηθεί το κοινοβουλευτικό… beef;
Ελπίζω να είναι η τελευταία φορά που γίνονται τέτοιες πολυέξοδες, κοσμικές και αχρείαστες εκδηλώσεις.
Η Δημοκρατία δεν θέλει δεξιώσεις, Aperol, αναψυκτικά ή κεφτεδάκια για να τιμηθεί, ούτε χιλιάδες καλεσμένους, αλλά αγώνες, ώστε να μην ξανακινδυνεύσει από κάθε είδους απειλές. Ορατές και κυρίως αόρατες.