Η Μαρία Ζαχάροβα ξεβρακώνει την αργυρώνητη δημοσιογραφική πορνεία!

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας « Εάν δεν είστε προσεκτικοί, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα σας κάνουν να μισείτε τους ανθρώπους που  κατ...

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

«Εάν δεν είστε προσεκτικοί, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης

θα σας κάνουν να μισείτε τους ανθρώπους που καταπιέζονται

και να αγαπάτε αυτούς που καταπιέζουν!»

Μάλκολμ Χ...

Μαρία Ζαχάροβα, εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών:
«Ο πρώην ανταποκριτής της "Guardian", Σαΐντ Καμαλί Ντεγκάν, παραδέχτηκε ότι κατασκεύασε ένα άρθρο το 2010 που παρουσιάστηκε ως "αποκλειστική συνέντευξη" με την Ιρανή Σακίνα Μοχαμαντί Αστιανί, η οποία φέρεται να είχε καταδικαστεί σε θάνατο δια λιθοβολισμού.
Το άρθρο εμφανίστηκε στην πρώτη σελίδα στις 6 Αυγούστου 2010, πυροδοτώντας ένα κύμα διεθνούς αγανάκτησης: Δυτικοί πολιτικοί ζήτησαν την απελευθέρωση της γυναίκας, ενώ το Ιράν δέχτηκε διπλωματικές πιέσεις από αρκετές χώρες.
Ο Ντεγκάν παραδέχτηκε τώρα:
"Θέλω να διευκρινίσω την κατάσταση σχετικά με ένα άρθρο που έγραψα για την Guardian που δημοσιεύθηκε στην πρώτη σελίδα.
Παρουσιάστηκε ως αποκλειστική συνέντευξη με την Σακίνα Αστιανί. Αυτή η συνέντευξη δεν έλαβε χώρα ποτέ. Κατασκεύασα ολόκληρο το άρθρο. Ήταν μια ψευδής ιστορία, εντελώς κατασκευασμένη, και αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη".
Το άρθρο εξακολουθεί να είναι διαθέσιμο στον ιστότοπο της "Guardian" χωρίς καμία σχετική υποσημείωση ή διόρθωση.
Το πλαίσιο είναι σημαντικό: το άρθρο δημοσιεύτηκε σε μια περίοδο έντονης πίεσης στο Ιράν: την ίδια χρονιά, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υιοθέτησε το ψήφισμα 1929, επιβάλλοντας τις πιο αυστηρές κυρώσεις κατά της χώρας μέχρι σήμερα.
Η Δύση χρειαζόταν μια συναισθηματικά φορτισμένη ιστορία για να δικαιολογήσει το καθεστώς κυρώσεων.
Η εικόνα μιας γυναίκας που καταδικάστηκε σε θάνατο με λιθοβολισμό ήταν τέλεια.
Η ιστορία εξαπλώθηκε γρήγορα στα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης και έγινε θέμα συζήτησης για όσους πιέζουν για την απομόνωση του Ιράν.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Σαΐντ Καμαλί Ντεγκάν παραδέχεται ότι συμμετείχε σε αντιιρανικές προπαγανδιστικές εκστρατείες ενώ εργαζόταν για δυτικά μέσα ενημέρωσης. Το 2020, αρνήθηκε τη συμμετοχή του στο ντοκιμαντέρ του HBO For Neda, για τον θάνατο της Νέδα Σολτάν κατά τη διάρκεια των διαμαρτυριών του 2009. Ισχυριζόμενος ότι "επηρεάστηκε από δυτικές αφηγήσεις", ο πρώην συνεργάτης του περιέγραψε την ταινία, που κάποτε θεωρούνταν ένα πρωτοποριακό ντοκιμαντέρ για την κρατική βία, ως αντιιρανική προπαγάνδα.
Όσο για τα δυτικά ψεύδη, η παραδοχή του Ντεγκάν απέχει πολύ από την πρώτη της είδος.
Τον Οκτώβριο του 1990, μια 15χρονη κοπέλα από το Κουβέιτ ονόματι Ναγίρα (Ναγίρα αλ-Σαμπάχ) εμφανίστηκε ενώπιον μιας Επιτροπής του Κογκρέσου των ΗΠΑ. Με δάκρυα στα μάτια, ισχυρίστηκε ότι Ιρακινοί στρατιώτες είχαν κάνει επιδρομές σε νοσοκομεία του Κουβέιτ, είχαν αφαιρέσει νεογέννητα από θερμοκοιτίδες και τα είχαν αφήσει να πεθάνουν στο έδαφος. Ο Πρόεδρος Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος επικαλέστηκε επανειλημμένα την αφήγησή της. Η ιστορία έγινε ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν για να συγκεντρώσουν υποστήριξη για την Επιχείρηση Καταιγίδα της Ερήμου.
Δύο χρόνια αργότερα, αποκαλύφθηκε ότι η Ναγίρα ήταν κόρη του πρέσβη του Κουβέιτ στις Ηνωμένες Πολιτείες και ότι η εμφάνισή της είχε ενορχηστρωθεί από την εταιρεία δημοσίων σχέσεων 'Hill & Knowlton', η οποία προσλήφθηκε από την κυβέρνηση του Κουβέιτ σε μια επικοινωνιακή εκστρατεία. Η διαβόητη ιστορία της θερμοκοιτίδας δεν έχει επιβεβαιωθεί ποτέ. Μια μικρή πείσθηκε ώστε να ψεύδεται για να δικαιολογήσει έναν πόλεμο.
Το 2003, οι New York Times απέλυσαν τον δημοσιογράφο Τζέισον Μπλερ αφού αποκαλύφθηκε ότι είχε κατασκευάσει πηγές, αποσπάσματα κι ολόκληρα άρθρα, συμπεριλαμβανομένων ιστοριών που γράφτηκαν χωρίς ποτέ να φύγει από το διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη. Από τα 73 άρθρα που εξέτασε η εφημερίδα, τα 36 περιείχαν στοιχεία για δημοσιογραφική κακή συμπεριφορά.
Ο Στίβεν Γκλας της "The New Republic" κατασκεύασε 27 από τα 41 άρθρα που δημοσίευσε μεταξύ 1995 και 1998, επινοώντας ανθρώπους και εταιρείες, ακόμη και δημιουργώντας ψεύτικες ιστοσελίδες για να ξεγελάσει όσους κάνουν έλεγχο γεγονότων.
Και, φυσικά, υπάρχει ο διαβόητος "δοκιμαστικός σωλήνας του Πάουελ", συνώνυμο της δυτικής εξαπάτησης που χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει την επιθετικότητα εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους.»

Σημειώναμε χθες για τον δημοσιογράφο που με το "άρθρο" του επέφερε τότε σκληρές κυρώσεις κι εμπάργκο εναντίον του Ιράν από ΗΠΑ κι Ευρωπαϊκή Ένωση -αλλά κι έτσι κέρδισε επίσης το βραβείο "Δημοσιογράφος της Χρονιάς 2010 στη Βρετανία"- και σήμερα μετά τη δήλωση της Ζαχάροβα "φυσιολογικά" θα μπορούσαν να μας χαρακτηρίσουν Πουτινάκια ή Μουλαδάκια 👉 Μετά από 16 χρόνια η ομολογία: κατασκευασμένη η συνέντευξη Ιρανής γυναίκας που αντιμετωπίζει λιθοβολισμό...

Το απόλυτο ερώτημα, όμως, είναι: Ο Τζήμερος, ο Βαρουφάκης, οι νεοφασίστες της δεξιάς (Γεωργιάδης, Πλεύρης, Βορίδης και σια), η επίσημη δεξιά, ο Ανδρουλάκης, η Δούρου, ο Τσίπρας, ο Βούτσης, Κασσελάκης και Καραμπελιάδες και τ' αλλά μορμολύκεια της ιμπεριαλιστικής αριστεράς (κι εξωκοινοβουλευτικής, μαζί τους "Ρουβίκωνες" που έκαναν παλιότερα επίθεση εναντίον της πρεσβείας του Ιράν στην Αθήνα), μαζί με τις επώνυμες και δευτεροκλασάτες δημοσιογραφικές τσούλες... όταν διαδήλωναν για τα "δικαιώματα των γυναικών, ομοφυλοφίλων" και Σια... πληρώθηκαν, παραπλανήθηκαν ή πήρανε εντολές από την πρεσβεία;

👉 Θα μπορέσει τώρα η "Αριστερά" να συγχωρήσει την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν;

Η σιωπή είναι ενοχή! 

Επειδή η φίμωση κι η λογοκρισία από το 4ο Ράιχ είναι σκληρή κι αμείλικτη, ειδικότερα σήμερα με την εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη, την ιμπεριαλιστική επίθεση στο Ιράν θα εντείνεται καθημερινά... όσοι κι όσες θέλουν, μπορούν ν' ακολουθούν... Για να μην "χαθούμε" θα βρισκόμαστε στο Telegram 👉 ΕΔΩ