Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας Οι υστερικές αντιδράσεις απελπισίας από τα συστημικά ευρωπαϊκά ( κι ελληνόφωνα ) κόμματα της...
Οι υστερικές αντιδράσεις απελπισίας από τα συστημικά ευρωπαϊκά (κι ελληνόφωνα) κόμματα της...
δεξιάς, της αριστεράς και το "νέο φρούτο" άνευ ιδεολογίας –αλλά και οι αφελείς αντιδράσεις ικανοποίησης από παρτάλια (π.χ. Τζήμερος, Κασιδιάρης και σια)– για τον θρίαμβο του κόμματος "Εναλλακτική για τη Γερμανία" (Alternative für Deutschland - AfD) στη Σαξονία αξίζουν μερικές σκέψεις πέρα κι έξω από την παγίδα του «αντιφασισμού» κι «αντιναζισμού» που λειτουργεί ως άλλοθι κι ενωτικός κρίκος ανάμεσα στο διεφθαρμένο δουλικό πολιτικό σύστημα: Γ' Μνημόνιο ν. 4336/2015, ΦΕΚ Α 94, περισσότερη Ευρώπη, ήττα του Ρωσικού ιμπεριαλισμού, ενίσχυση του κοκαϊνομανή φυρερίσκου των ουκροναζί, επανεξοπλισμός της Ευρώπης, συντριβή του σκοταδιστικού Ιράν, της Παλαιστινιακής και Λιβανέζικης Αντίστασης, λατρεία του εβραιοσιωνισμού.Με σημείο αναφοράς, αφορμή, τις ψύχραιμες σκέψεις του καθηγητή Andrea Zhok μπορούμε να εμβαθύνουμε τις δικές μας σκέψεις:
1). Όσοι συνεχίζουν να μιλάνε σαν «σαν χαλασμένο γραμμόφωνο» που επαναλαμβάνει συνεχώς τα ίδια και τα ίδια λόγια για μια «φασιστική απειλή από τη γερμανική ακροδεξιά» θα πρέπει να ενημερώσουν το λογισμικό τους. Κατηγορίες όπως «φασισμός» και «ναζισμός» είναι άχρηστες για την κατανόηση της σημερινής πραγματικότητας, και είναι εδώ και δεκαετίες. Το να μιλάμε για φασιστική απειλή από ένα κόμμα που αντιμετώπισε αυτήν την προεκλογική εκστρατεία μ' ένα μανιφέστο που τρομοκρατεί τη δεξιά κι αριστερά (είχε χρησιμοποιηθεί δεόντως το ίδιο για την άνοδο του νεοφασισμού στην Ιταλία από μια πιθανή εκλογή της Μελόνι κι ανησυχούσε η ελληνόφωνη δεξιά κι αριστερά, αν δεν έχουμε πληγεί από αμνησία: Ιωάννα Υψηλάντη, 27 Σεπτέμβρη 2022 👉 Ιταλία... H "θλίψη" των Ευρωπαϊκών αρχών, σχετικά με την "αναβίωση του νέο -ναζισμού" δεν πείθει! κι επίσης 28 Σεπτέμβρη 2022 👉 "Η νίκη της Μελόνι είναι πλαστή. Ήταν η μεγαλύτερη επιχείρηση μάρκετινγκ στην ιταλική πολιτική ιστορία").
Ποιο ήταν το "φασιστικό/ναζιστικό" προεκλογικό μανιφέστο που συνέτριψε την αποχή κι έδωσε αυτή τη τεράστια νίκη στην "Εναλλακτική για τη Γερμανία" στη Σαξονία;
«Frieden (Ειρήνη), Freiheit (Ελευθερία) και Demokratie (Δημοκρατία)»!
Μπορεί ν' αποδειχθούν προπετάσματα καπνού για την κατάληψη κυβερνητικής εξουσίας και να εγκαταλειφθούν όπως ακριβώς συνέβη στην Ιταλία, αλλά καμία σχέση με όσα παπαγαλίζουν σε διατεταγμένη υπηρεσία "αριστεροί" και δεξιοί "αναλυτές".
2). Από την ίδρυσή της το 2013, η "Εναλλακτική για τη Γερμανία" (AFD) αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες, κάποιες αποτυχίες, εσωτερικές ρωγμές, διασπάσεις και σημαντικές αλλαγές στη στάση της σε βασικά ζητήματα (π.χ., τη θέση της υπέρ του 卐σραήλ, την ΕΕ (κριτική κι όχι έξοδο), τις σχέσεις με τις ΗΠΑ κ.λπ.). Η πρόσφατη άνοδός της πρέπει να ερμηνευτεί υπό το πρίσμα της καταστροφικής κατάρρευσης του πρώην γερμανικού κόμματος-κρατικού κράτους των Χριστιανοδημοκρατών (CDU-CSU) και των Σοσιαλδημοκρατών/Πρασίνων. Σε σύγκριση με μια σαφώς αυτοκαταστροφική και πολεμοχαρή πολιτική όπως αυτή του τραπεζίτη Φρίντριχ Μερτς, η AFD φαίνεται συντηρητικό κόμμα με την κλασική έννοια της «συνετής κοινής λογικής» (Τσίπρας, Μητσοτάκης, Ανδρουλάκης για να συνεννοούμαστε) και όχι του εξτρεμιστικού ριζοσπαστισμού (έξοδος από την ΕΕ, επιστροφή στο μάρκο, έξοδος από το ΝΑΤΟ). Η AFD αναγνωρίζεται κυρίως ως το κόμμα που θέλει να επανασυνδεθεί με τη Ρωσία για βιομηχανική ανάπτυξη με φθηνή ρωσική ενέργεια και να σταματήσει να τροφοδοτεί τη σύγκρουση με την Ουκρανία. Ένα ζήτημα που δεν απασχολεί την ευρωπαϊκή δεξιά κι αριστερά και η προτεραιότητα τους είναι η συντριβή του Ρωσικού ιμπεριαλισμού.
3). Ένα ζήτημα για το οποίο χαρακτηρίζεται η AfD και σημειώνει σημαντική πρόοδο (όχι μόνο στην Ανατολική Γερμανία: οι δημοσκοπήσεις τη δείχνουν πλέον ως το πρώτο ή δεύτερο κόμμα σε εθνικό επίπεδο) είναι η στάση της στο ζήτημα της μετανάστευσης. Αυτή είναι μια γενική τάση σ' όλη την Ευρώπη, είναι εξαιρετικά περίπλοκο ζήτημα στις λεπτομέρειες του, αλλά απλό στο γενικό του πλαίσιο λαμβάνοντας υπόψη πως η μετανάστευση είναι ζήτημα των ελίτ (Σόρος), αυξάνεται κι επιδεινώνει την κατάσταση στις χώρες που αναγκάζει τον πληθυσμό να εγκαταλείψει την πατρίδα του για τα σκλαβοπάζαρα της "πολιτισμένης" δύσης.
4). Ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα της "Εναλλακτικής για τη Γερμανία";
Είναι ο αυταρχισμός και η απόρριψη της λαϊκής βούλησης;
Είναι οι συγκεντρώσεις με ναζιστικούς πυρσούς;
Είναι η λατρεία του πολέμου;
Όχι, μην ανησυχείτε, όλα αυτά έχουν ήδη γίνει ευρέως αποδεκτά στη Γερμανία από τα κυβερνητικά κόμματα (δεξιά, αριστερά, πράσινοι).
Το πρόβλημα με κινήματα όπως η "Εναλλακτική για τη Γερμανία" (και τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά κόμματα) είναι ότι η κριτική τους στο σύστημα που μας οδηγεί όλους στην οικονομική κατάρρευση και τον πόλεμο είναι μετριοπαθής, δειλή και μεροληπτική.
Επικρίνουν την ΕΕ, αλλά, χωρίς να υπερβάλλουν και να θέτουν ζήτημα εξόδου (άλλωστε, εξυπηρετεί τον σκοπό τους να κρατήσουν τη Νότια Ευρώπη στην κατοχή τους).
Επικρίνουν τον φιλελευθερισμό, αλλά ασπάζονται τον οικονομικό φιλελευθερισμό. Θέλουν τον μερκαντιλισμό της χρυσής εποχής, τότε που τρομοκρατούσαν την Ελλάδα, αλλά τον θέλουν χωρίς τις συνέπειες για την κυκλοφορία αγαθών και εργασίας, με φθηνή ενέργεια από τη Ρωσία (απαίτηση της Γερμανικής εθνικής αστικής τάξης που ο πόλεμος την κατέστρεψε).
Όπως όλα αυτά τα κινήματα στην Ευρώπη, θέλουν κάποιον να καθαρίζει τα σκατά στις τουαλέτες τους με αντάλλαγμα ψωμί και κρεμμύδια, αλλά μετά θέλουν να εξαφανιστεί από τα μάτια τους, απ' αυτό που αποτελεί ενόχληση.
Το πρόβλημα μ' όλα αυτά τα κινήματα δεν είναι ότι είναι ριζοσπαστικά, αλλά ότι δεν είναι αρκετά ριζοσπαστικά. Είναι ουσιαστικά οι ηλίθιοι, προορισμένοι να είναι φύλακες, δηλαδή να διοχετεύουν την λογική, ενστικτώδη εξέγερση των μαζών προς αδύναμους και βολικούς στόχους, χωρίς να αλλάζουν τίποτα στο σύστημα (κοινωνικό, πολιτιστικό, οικονομικό).
Αλλά ας αναρωτηθούμε: ποιος ψήφισε την "Εναλλακτική για τη Γερμανία"; Οι Ναζί;
Προφανώς υπάρχει η γνωστή ρητορική του μπαμπούλα, το συνηθισμένο κάλεσμα στα όπλα εναντίον του φασισμού από το μόνιμο πολιτικό σύστημα που εναλλάσσεται στη συγκυβέρνηση και συνήθως, όπως τώρα συγκυβερνούν δεξιά, αριστερά, οικολόγοι, οπότε πρέπει να φωνάξουμε για τον κίνδυνο του Ναζισμού, να παραθέσουμε τους συνήθεις αμπελοφιλοσόφους "αναλυτές" σε διατεταγμένη υπηρεσία, αλλά και αμειβόμενους γι' αυτό το "έργο".
Για να γίνεις αποδεκτός οφείλεις να υιοθετήσεις τη ρητορική των ηλιθίων, που είναι χρήσιμη για να είσαι αρεστός, για να προωθήσεις την καριέρα σου στον ακαδημαϊκό χώρο, στο κόμμα σου, στο ΜΜΕ που εργάζεσαι, να είσαι μέρος του κοπαδιού.
Ας δούμε τις επίσημες αναλύσεις:
Στις ηλικίες μεταξύ 35 και 44 ετών, το 53% ψήφισε την "Εναλλακτική για τη Γερμανία".
Στους άνω των εβδομήντα ετών, ωστόσο, μόνο το 31%.
Με βάση το εισόδημα;
Μεταξύ των πλουσίων, μόνο το 37% ψήφισε την "Εναλλακτική για τη Γερμανία".
Μεταξύ των φτωχών ή εκείνων που δεν ήταν πλούσιοι, ωστόσο, ένα ολόκληρο 67%.
Τόσο απλό: ψήφισαν "Εναλλακτική για τη Γερμανία" εκείνοι που ένιωθαν την κρίση να τους πνίγει, εκείνοι που εργάζονται στη φάμπρικα, εκείνοι που έβλεπαν την οικονομία να βαλτώνει και την ακρίβεια να τους στραγγαλίζει, εκείνοι που είχαν παιδιά να συντηρήσουν, στεγαστικά δάνεια να πληρώσουν, οι άνεργοι, οι ανασφάλιστοι.
Άλις Βάιντελ, η ηγέτης της "Εναλλακτική για τη Γερμανία" είναι ανοιχτά λεσβία.
Σύγυζός της η Σάρα Μποσάρντ, παραγωγός ταινιών γεννημένη στη Σρι Λάνκα. Συζούν μαζί στην Ελβετία, όπου έχει άδεια παραμονής και πληρώνει φόρους, και μεγαλώνει τα δύο υιοθετημένα παιδιά τους με τη Σάρα.
Το κόμμα της του οποίου ηγείται, αναγνωρίζει μόνο τις ενώσεις «άνδρα-γυναίκα», αντιτίθεται σθεναρά στην υιοθεσία για ομοφυλόφιλα ζευγάρια, καταγγέλλει τη διαμονή στο εξωτερικό και την πληρωμή φόρων εκτός Γερμανίας που θεωρείται ως ένα είδος «προδοσίας του έθνους».
Ας δούμε τον Τραμπ: εκλεγμένος ως «Πρόεδρος της Ειρήνης», σε λιγότερο από δύο χρόνια έχει προκαλέσει ή/και συμμετάσχει σε περισσότερες συγκρούσεις από οποιονδήποτε από τους άμεσους προκατόχους του. Παρουσιάζεται ως «παγκόσμιο άλφα αρσενικό», αλλά έχει αποφύγει με απάτη τη στρατιωτική θητεία με την επινόηση ενός προβλήματος στο πόδι που διαγνώστηκε από έναν γιατρό που εργαζόταν για τον πατέρα του.
Μια παγκόσμια ελίτ. ορισμένοι δισεκατομμυριούχοι και μια χούφτα ισχυρά άτομα επηρεάζουν εύκολα τις ψήφους εκατομμυρίων ανθρώπων χωρίς καν να το συνειδητοποιούν με τη συνεισφορά της αργυρώνητης δημοσιογραφικής πορνείας: πυρηνικό όπλο στα χέρια εκείνων που δεν έχουν ηθικούς ενδοιασμούς... Έτσι έχουμε "καλούς" και "κακούς" ομοφυλόφιλους 30 Απρίλη 2018 👉 Οι ομοφυλόφιλοι είναι ακροδεξιοί ή αριστεροί;
Δεν έχει σημασία ποιος θα έσωζε τον λαό με ένα νόμο, με ένα άρθρο, ποιος μας οδήγησε στο ΔΝΤ, τα μνημόνια... Σήμερα όλοι αυτοί θέλουν όχι μόνον να μας σώσουν εκ νέου, αλλά και να μας κάνουν πλούσιους κι ευτυχισμένους. Όπλο τους; "Αντιφασισμός/αντιναζισμός"!
«Που πάμε λάθος;» — Οι "σκέψεις" του γερμανικού, ευρωπαϊκού αλλά και του ελληνόφωνου διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος "αντιφασιστών", που κραυγάζουν για άνοδο της "ακροδεξιάς" στη Γερμανία, μετά το 43,8% της "Εναλλακτικής για τη Γερμανία" θα έπρεπε να είναι:«Ας δούμε... πού θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει λάθος;»
Δεξιά, αριστερά, πράσινοι εγκαινιάσαμε το "Zeitenwende" (στη γερμανική: "αλλαγή εποχής", όπως χαρακτήρισε ο "σοσιαΛΗστής" Όλαφ Σολτς τον Φλεβάρη του 2022, το τέλος της μεταπολεμικής ειρηνιστικής εξωτερικής πολιτικής της Γερμανίας και μιας ολόκληρης περιόδου ασφάλειας στην Ευρώπη, απαιτώντας ριζικές αλλαγές στην άμυνα, την ενέργεια και την εξωτερική πολιτική): Δισεκατομμύρια για την άμυνα, όπλα για την Ουκρανία, μια στρατηγική ρήξη με τη Μόσχα, και εν μέσω της ενεργειακής κρίσης, κλείσαμε ακόμη και τους τελευταίους πυρηνικούς σταθμούς.
Στη συνέχεια, συμφωνήσαμε με την Ουάσινγκτον ν' αναπτύξουμε αμερικανικούς πυραύλους Tomahawk και SM-6 στη Γερμανία από το 2026.
Ω, χμ... όταν δύο στους τρεις πολίτες στην Ανατολική Γερμανία δήλωναν ενάντιοι κι ίσως θα έπρπε να ρωτήσουμε τους ψηφοφόρους πολίτες (η έρευνα του MDR στη Σαξονία, τη Σαξονία-Άνχαλτ και τη Θουριγγία κατέγραψε περίπου τα δύο τρίτα εναντίον του επανεξοπλισμού της Γερμανίας), αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες.
Το σχέδιο ευθυγράμμισης συμφωνήθηκε από τους Μερτς και Σολτς το 2024.
Το ελληνόφωνο πολιτικό σύστημα συντάχθηκε: αντιμετώπιση του Ρωσικού ιμπεριαλισμού, χρήματα και όπλα στους ουκροναζί του κοκαϊνομανή φυρερίσκου, διαδηλώσεις στη Ρωσική πρεσβεία της Αθήνας (ακόμη κι από το ΚΚΕ), εμπάργκο στη Ρωσία, δεν αγοράζουμε φθηνό αέριο, αλλά πανάκριβο Αμερικανικό και πάει λέγοντας...
Η Ουάσινγκτον θέλει η Ευρώπη να ξοδέψει πολύ περισσότερα για το ΝΑΤΟ;
Γιάβολ! (Jawohl)
Η Γερμανία να ξοδέψει το 3,5% του ΑΕΠ της για την άμυνα της (sic!) και να συμφωνήσει με τον συνολικό στόχο του ΝΑΤΟ για επιπλέον 5% του ΑΕΠ της.
Ο Τραμπ θέλει οι Ευρωπαίοι να αγοράσουν περισσότερα αμερικανικά όπλα;
Κανένα πρόβλημα: ας αγοράσουμε και Tomahawk από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Μερτς ζήτησε διπλασιασμό του γερμανικού αμυντικού προϋπολογισμού και ανακοίνωσε την αγορά αμερικανικών Tomahawk τον Ιούλιο του 2026 με τη σύμφωνη γνώμη των συγκυβερνούντων "αντιφασιστών"
Εν τω μεταξύ, βιομηχανία και ενέργεια;
Λοιπόν...
Δεν γίνεται να κάνουμε τα πάντα συγχρόνως...
Σήμερα τα επίσημα γερμανικά στοιχεία στοιχεία έδειξαν μια ακόμη απροσδόκητη μείωση της γερμανικής βιομηχανικής παραγωγής τον Ιούλιο, ενώ το κόστος ενέργειας συνεχίζει να επιβαρύνει την οικονομία.
Το Ισραήλ;
Απόλυτη σαφήνεια!
Όταν το Ισραήλ βομβάρδισε το Ιράν, είπε ο Μερτς: ότι έκανε «τη βρώμικη δουλειά για όλους μας».
Κομψό, διπλωματικό και πάνω απ' όλα, πολύ κοντά στο λαϊκό αίσθημα.»
Στο "DeutschlandTrend" του 2025 (ARD-DeutschlandTrend είναι η πιο γνωστή και έγκυρη μηνιαία πολιτική δημοσκόπηση στη Γερμανία), το 73% των Γερμανών ήθελε να περιορίσει ή να σταματήσει εντελώς τις εξαγωγές όπλων προς το Ισραήλ για τη Γενοκτονία στη Γάζα και μόνο το 13% πίστευε ότι το Βερολίνο έπρεπε να σταθεί άνευ όρων στο πλευρό του Ισραήλ.
Σήμερα, 8 Σεπτέμβρη 2026, η Γερμανία βρίσκεται ακόμη και ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου υπερασπιζόμενο την πολιτική της σχετικά με τις στρατιωτικές προμήθειες προς το Ισραήλ.
Η σιωνιστική αποικία 'Ελλάδα', το πιστό και δουλικό πολιτικό της προσωπικό, σ' όλα αυτά πρόσθεσε και την αγορά του άχρηστου "θόλου", το σουρωτήρι που εδώ και δύο χρόνια στις συζητήσεις στην Κνεσέτ (ισραηλινή βουλή) διαπίστωσαν την αχρηστία του κι αποφάσισαν την κατασκευή νέου αναβαθμισμένου συστήματος. Στη συζήτηση για το που θα εξευρεθούν πόροι για το νέο σύστημα και τις δυσκολίες χρηματοδότησης από τις ΗΠΑ, η εύκολη λύση: Οι ΗΠΑ θα υποχρεώσουν κάποια χώρα να αγοράσει το άχρηστο σουρωτήρι κι εμείς με την πώληση χρηματοδοτούμε το νέο...
Είναι ανεξήγητο. Ακούσαμε την Ουάσινγκτον, ακούσαμε τις Βρυξέλλες, ακούσαμε το ΝΑΤΟ, ακούσαμε τον Νετανιάχου...
Ίσως αργά ή γρήγορα θα έπρεπε να είχαμε προσπαθήσει να ακούσουμε και τους Γερμανούς.
Στο Ελλαδιστάν κανένα πρόβλημα: Συμπαγές το "εθνικό" μέτωπο εναντίον της Ρωσίας, του Ιράν κι η στήριξη του εβραιοναζιστικού κατοχικού μορφώματος των βρεφοκτόνων.
Α... για ξεκάρφωμα ορισμένες "αριστερές" δυνάμεις, αφού καταδικάζουν την τρομοκρατία της Παλαιστινιακής Αντίστασης (την αποδίδουν εξ' ολοκλήρου στη Χαμάς), της Αντίστασης στο Λίβανο (Χεζμπολάχ), πουλάνε το ιμπεριαλιστικό αφήγημα του 1947: "Λύση δύο κρατών".
Συνάμα οι ΜΚΟ του Σόρος "πλοιάρια για τη Γάζα" και κάποια εκδρομή που βαπτίζουν "πορεία για τη γάζα".
Πέρα από τη σάτιρα, είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει.
Δεν σημαίνει ότι το 43,8% ψήφισε την "Εναλλακτική για τη Γερμανία" μόνον γι΄αυτά τα ζητήματα, ούτε ότι όλοι οι Γερμανοί είναι κατά της Ουκρανίας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του ΝΑΤΟ: σε εθνικό επίπεδο, για παράδειγμα, η υποστήριξη για στρατιωτικές προμήθειες στο Κίεβο παραμένει σημαντική. Αλλά στη Σαξονία-Άνχαλτ, η ψήφος αποκαλύπτει ένα πολύ βαθύτερο χάσμα σχετικά με το κόστος ζωής, την ενέργεια, τη Ρωσία, την ανεργία, το μεταναστευτικό, τον επανεξοπλισμό σε βάρος της επιβίωσης του Γερμανού πολίτη και την εμπιστοσύνη στην "αντιφασιστική" ομοσπονδιακή συγκυβέρνηση δεξιάς κι αριστεράς.
Το ερώτημα που θα έπρεπε να βασανίζει το γερμανικό πολιτικό σύστημα δεν είναι: «Πώς θα σταματήσουμε την AfD;»
Αλλά, πως με την τεράστια μείωση της αποχής «Σχεδόν ένας στους δύο ψηφοφόρους σταμάτησε να πιστεύει στο σύστημα;»
Αυτό το ερώτημα, ωστόσο, είναι πολύ πιο τρομακτικό από οποιοδήποτε "αντιφασιστικό" Brandmauer («τείχος προστασίας»).
- Γ' Μνημόνιο ν. 4336/2015, ΦΕΚ Α 94
- Η υποχρέωση οικονομικής ενίσχυσης που αποφάσισε η ΕΕ για την ενίσχυση της Ουκρανίας
- Η υποχρέωση του 5% του ΑΕΠ για το ΝΑΤΟ
- Η υποχρέωση για τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης 2030
- Η υποχρέωση για το τρύπιο σουρωτήρι των 3 και (;) δισεκατομμυρίων
- Η υποχρέωση έναρξης αποπληρωμής των ενισχύσεων για τη λεγόμενη "Πανδημία", την αποπληρωμή της απάτης των €μVολίων, των δανείων ενίσχυσης επιχειρήσεων, προσλήψεις συμβασιούχων για αντιμετώπιση της "πανδημίας" και πάει λέγοντας...
Συνεπώς, ακόμη κι ένας ηλίθιος κατανοεί τι σημαίνουν τα από όλους εξαγγελλόμενα "μέτρα ανακούφισης" του λαού, αναπτύξεις πρωτογενούς τομέα κι άλλες μακακίες...
Υ.Γ. Για το κατά πόσο είναι φασιστικό, ναζιστικό, ακροδεξιό κ.α.π. κόμμα η "Εναλλακτική για τη Γερμανία" γιατί δεν ερωτάται ο πρώην ευρωβουλευτής Νότης Μαριάς, που αποχωρώντας από το κόμμα του Πάνου Καμμένου είχε επιλέξει την ευρωομάδα που τότε συμμετείχε και το κόμμα "Εναλλακτική για τη Γερμανία" (Alternative für Deutschland - AfD);
Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι η πιστοποίηση της κατάρρευση του γερμανικού μοντέλου που οικοδομήθηκε χάρη στη φθηνή ενέργεια από τη Ρωσία.
Με το μάρκο η Γερμανία ήταν ο «άρρωστος της Ευρώπης» κι έτσι ο φιλελευθερισμός εφεύρε τη "σωτηρία": το θεϊκό ευρώ.
Στη συνέχεια και σε ανταγωνισμό με τις ΗΠΑ, χάρη στο πάμφθηνο ρωσικό φυσικό αέριο έκανε τα γερμανικά προϊόντα υπερανταγωνιστικά και το Βερολίνο έγινε η «Μηχανή της Ευρώπης» που την μετέτρεψε σε αφεντικό της ΕΕ και συσσώρευσε τεράστια πλεονάσματα.
Σήμερα η «Μηχανή της Ευρώπης» έγινε κομμάτια. Η Volkswagen ανακοινώνει 50.000 απολύσεις κι άλλους 50.000 στη δεύτερη φάση, ενώ κλείνει τα εργοστάσια της για να μετατραπούν σε βιομηχανίες παραγωγής όπλων.
Το τέλος του φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου, οι κυρώσεις των ΗΠΑ και ο κινεζικός ανταγωνισμός πυροδότησαν την κρίση.
Σ' αυτά η "Εναλλακτική για τη Γερμανία" οικοδόμησε τον αντίπαλο φιλοπόλεμο πόλο δεξιάς/αριστεράς/οικολόγους.
Πριν συνταχθούμε με τις κραυγές για την «νεοναζιστική απειλή», ας δούμε πρώτα την καταστροφή, την εξαθλίωση, την έρημο που άφησε ο νεοφιλελευθερισμός.
Η οικοδόμηση μετώπου αντιμετώπισης της «νεοναζιστικής απειλής» έχει συνταγογραφηθεί από το καπιταλιστικό σύστημα για να ξεπεράσει την κρίση του.
Τι κάνουμε;
1. Αφοπλίζουμε κινήματα χωρίς ταξικό περιεχόμενο: σήμερα η "Εναλλακτική για τη Γερμανία", η Λεπέν στη Γαλλία προβάλλουν όσα θα έπρεπε να είναι το "ευαγγέλιο" της ταξικής αριστεράς 👉 Η ιμπεριαλιστική αριστερά εργάζεται για την ακροδεξιά, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ!
2. Αν θέλουμε πραγματικά να σταματήσουμε την προέλαση της δεξιάς και της ιμπεριαλιστικής αριστεράς, χρειαζόμαστε μια αντικαπιταλιστική, αντιπολεμική και αντιεξοπλιστική πολιτική: Εθνική Ανεξαρτησία, έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ!
* Θα ήταν λάθος αν όλα τα παραπάνω εκληφθούν ως "συνταγή", ή κάποια κομματική προτίμηση, καθόσον στην εβραιοσιωνιστική αποικία μας, το οικόπεδο -ούτε καν χώρα- έχουμε πλήρη υποταγή του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος...
«Το ταξικό μίσος πρέπει να αποκατασταθεί.
Οι ισχυροί μισούν τους προλετάριους, οι προλετάριοι πρέπει να κάνουν το ίδιο»
Edoardo Sanguineti





Δεν υπάρχουν σχόλια
ΠΡΟΣΟΧΗ! Την ευθύνη για το περιεχόμενο των σχολίων φέρει αποκλειστικά ο συγγραφέας τους και όχι το site. Η ανάρτηση των σχολίων μπορεί να έχει μια μικρή χρονική καθυστέρηση