Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας « Μην καρτεράτε να λυγίσουμε μήτε για μια στιγμή... μητ' όσο στη κακοκαιριά λυγάει το κυπαρίσσι... » Ας δαν...
«Μην καρτεράτε να λυγίσουμε μήτε για μια στιγμή...
μητ' όσο στη κακοκαιριά λυγάει το κυπαρίσσι...»
Ας δανειστούμε τους στίχους του ποιητή μας (Φώτης Αγγουλές), να στείλουμε το μήνυμα...
"Προκαλέσαμε", είναι αλήθεια, όταν αντιμετωπίσαμε επιθετικά την τεράστια επικοινωνιακή προβολή της ισραηλινής ταινίας "ΝΑΖΑ" που κατάκτησε για αγνούς φίλους της Παλαιστίνης. Όμως, θα ήταν η απόλυτη ντροπή και ταπείνωση η σιωπή κι έτσι γίναμε στόχοι, αλλά αυτό απλώς μας δυναμώνει!
«Εστιν ειμαρμένα πάντα.»
Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ.
(μτφρ. Όλα είναι γραμμένα.)
«Για πόσο καιρό παίχτηκε η ταινία "Παλαιστίνη 36" στους κινηματογράφους -τουλάχιστον στη Νάπολη;
Δεν μπορώ να θυμηθώ πόσοι, ακόμα και φίλοι μου, με ρώτησαν "Είδες το Νάζα;"
Νομίζω ότι ο αριθμός ήταν ελαφρώς μεγαλύτερος από εκείνους που εκείνη την εποχή με ρώτησαν αν είχα δει την ταινία "Η Λεμονιά" ("Lemon Tree", 2008), ή την "Νύφη από τη Συρία" (The Syrian Bride, 2004), και οι δύο ταινίες από "ισραηλινό" σκηνοθέτη (τον σιωνιστή Έραν Ρίκλης).
Τι μπορούμε να περιμένουμε από τους Παλαιστίνιους που βιώνουν κάθε ημέρα, για περισσότερο από έναν αιώνα, τον αποικισμό της γης τους και την στέρηση όλων των βασικών δικαιωμάτων σε καθημερινή βάση;
Πρέπει να είμαστε ευγνώμονες σε όσους διηγούνται ό,τι έχουμε βιώσει από πρώτο χέρι;
Πρέπει να είμαστε ευγνώμονες στη σύζυγο του σιωνιστή υπουργού που συγκινήθηκε επειδή κατάφερε να πείσει τον σύζυγό της να κόψει (καταστρέψει) τις λεμονιές στον κήπο της Παλαιστίνιας γυναίκας αντί να τις ξεριζώσει;
Θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες στην καλοσύνη τους, αφού τελικά η Σύρια νύφη κατάφερε να περάσει το σημείο ελέγχου από το συριακό έδαφος στο συριακό έδαφος των Υψιπέδων του Γκολάν, που κατέχεται για σχεδόν εξήντα χρόνια από τους σιωνιστές, για να φτάσει στον γαμπρό της;
Ή μήπως θα έπρεπε να είμαι ευγνώμων στους σκηνοθέτες που μας λένε πώς σκοτώνονται τα παιδιά μας, οι ηλικιωμένοι και οι γυναίκες μας στη Γάζα, ενώ στις πόλεις (των σιωνιστών στη Δυτική Όχθη) που είναι χτισμένες πάνω στα ερείπια Παλαιστινιακών χωριών και πόλεων, η ζωή συνεχίζεται με τη συνηθισμένη νυχτερινή ζωή και τα φώτα που τόσο αγαπά ο Ρομπέρτο Σαβιάνο; [σημ. ο αριστερός σιωνιστής δημοσιογράφος και "συγγραφέας", τόσο λατρεμένος και στην Ελλάδα, που καταδικάστηκε γιατί τα "υπέροχα βιβλία" του ήταν κατά λέξη αντιγραφές των ρεπορτάζ στις τοπικές εφημερίδες της Νάπολης]
Τα γνωρίζαμε όλα αυτά και τα καταγγέλλαμε σε μια εποχή που όλοι, απολύτως όλοι, είχαν ξεχάσει την Παλαιστίνη.
Ας σταματήσουμε για μια στιγμή, παρακαλώ, για να αναλογιστούμε τους πραγματικούς λόγους για όλη αυτή την ανισότητα, την άδικη και μεροληπτική αντιμετώπιση.
Αν δεν μπορούμε να καταλήξουμε σε κανένα συμπέρασμα, ας διαβάσουμε τα δοκίμια του Έντουαρντ Σαίντ "Πολιτισμός και Ιμπεριαλισμός" (1978) και "Οριενταλισμός" [σημ. ο τρόπος με τον οποίο η Δύση -Ευρώπη και ΗΠΑ- βλέπουν, μελετούν, απεικονίζουν τους λαούς και τους πολιτισμούς της Ανατολής -κυρίως της Δυτικής Ασίας, της Ασίας και της Βόρειας Αφρικής, και πως τους αντιμετωπίζουν]. Ίσως αυτά μας δώσουν το κλειδί για την κατανόηση.»
Όμαρ Σουλεϊμάν
Σε εποχές που βασιλεύει το ψέμα,
η διάδοση της αλήθειας είναι πράξη Επαναστατική!
👉 «Εμείς οι Παλαιστίνιοι διδάσκουμε τη ζωή στον κόσμο!»
που γεννήθηκε, μεγάλωσε κι αγωνίστηκε με τον Αραφάτ,
γέννημα θρέμμα της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης,
Δεν υπάρχουν σχόλια
ΠΡΟΣΟΧΗ! Την ευθύνη για το περιεχόμενο των σχολίων φέρει αποκλειστικά ο συγγραφέας τους και όχι το site. Η ανάρτηση των σχολίων μπορεί να έχει μια μικρή χρονική καθυστέρηση