Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής διέκοψαν τις διπλωματικές τους σχέσεις με τη Ρωσία στις 6 Δεκεμβρίου 1917, λίγες μόλις εβδομάδες μετά την...

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής διέκοψαν τις διπλωματικές τους σχέσεις με τη Ρωσία στις 6 Δεκεμβρίου 1917, λίγες μόλις εβδομάδες μετά την επανάσταση των Μπολσεβίκων. Η αμερικανική κυβέρνηση αντιμετώπιζε εκ πεποιθήσεως με καχυποψία την κομμουνιστική ιδεολογία, καθώς και την πρόθεση των Μπολσεβίκων να προωθήσουν την ιδέα μιας παγκόσμιας επανάστασης. Η άρνηση των τελευταίων να αναγνωρίσουν το χρέος του τσαρικού καθεστώτος οδήγησε σε ψύχρανση τις σχέσεις των δύο πλευρών, με αποκορύφωμα τη διακοπή των διπλωματικών σχέσεών τους.
Κατά τη δεκαετία του 1920, ενώ αρκετές ευρωπαϊκές χώρες προχώρησαν στην αναγνώριση της Σοβιετικής Ενωσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες διατήρησαν την πολιτική της μη αναγνώρισης, παρά την ύπαρξη εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των δύο χωρών.
Η κατάσταση άρχισε να μεταβάλλεται στις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Η Μεγάλη Υφεση προκάλεσε κλυδωνισμούς στην αμερικανική οικονομία ενισχύοντας το ενδιαφέρον για την αναζήτηση νέων αγορών. Η Σοβιετική Ενωση, η οποία επιδίωκε την ταχεία εκβιομηχάνισή της με τα Πενταετή Σχέδια του Στάλιν, αποτελούσε δυνητικό αγοραστή αμερικανικών μηχανημάτων και εξοπλισμού για τις βιομηχανίες της.
Καθοριστική για τη στροφή της πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών έναντι της ΕΣΣΔ υπήρξε η εκλογή του Φραγκλίνου Ρούζβελτ στην προεδρία τον Νοέμβριο του 1932. Ο νέος πρόεδρος υιοθέτησε μια περισσότερο πραγματιστική προσέγγιση απέναντι στη Μόσχα, θεωρώντας ότι η απουσία επίσημων διπλωματικών σχέσεων δεν εξυπηρετούσε πλέον τα αμερικανικά συμφέροντα. Η αναγνώριση της σοβιετικής κυβέρνησης θα μπορούσε να διευκολύνει την επίλυση εκκρεμών ζητημάτων και να δημιουργήσει ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για την οικονομική συνεργασία των δύο πλευρών.
Στις 16 Νοεμβρίου 1933, η ανταλλαγή επίσημων επιστολών μεταξύ Ρούζβελτ και Λιτβίνοφ επισφράγισε την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ενωσης
Τον Οκτώβριο του 1933, ο Ρούζβελτ ανέλαβε πρωτοβουλία για την έναρξη διαπραγματεύσεων, χρησιμοποιώντας ως διαμεσολαβητές τον Χένρι Μοργκεντάου και τον Ουίλιαμ Μπούλιτ. Μέσω του Μπορίς Σβίρσκι, ανεπίσημου Σοβιετικού εκπροσώπου στην Ουάσιγκτον, οι Αμερικανοί διαβίβασαν ανυπόγραφη επιστολή του Ρούσβελτ προς τον Μιχαήλ Καλίνιν, πρόεδρο της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΣΣΔ. Η σοβιετική πλευρά ανταποκρίθηκε θετικά και απέστειλε στην αμερικανική πρωτεύουσα τον λαϊκό επίτροπο Εξωτερικών Υποθέσεων, Μαξίμ Λιτβίνοφ.
Οι συνομιλίες των αντιπροσώπων των δύο πλευρών επικεντρώθηκαν σε οικονομικής φύσεως ζητήματα, στην προστασία των δικαιωμάτων των Αμερικανών πολιτών στη Σοβιετική Ενωση και στον τερματισμό της ανάμειξης των Σοβιετικών στις εσωτερικές υποθέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι διαπραγματεύσεις αντιμετώπισαν αρχικά δυσκολίες, καθώς οι δύο πλευρές διατηρούσαν επιφυλακτική και καχύποπτη στάση. Ωστόσο, οι προσωπικές συνομιλίες Ρούζβελτ και Λιτβίνοφ οδήγησαν στις 15 Νοεμβρίου σε κατ’ αρχήν συμφωνία, επιτρέποντας την υπέρβαση των κυριότερων εμποδίων.
Στις 16 Νοεμβρίου 1933, η ανταλλαγή επίσημων επιστολών μεταξύ των δύο ανδρών επισφράγισε την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ενωσης. Λίγο αργότερα ο Μπούλιτ ανέλαβε καθήκοντα του πρώτου Αμερικανού πρεσβευτή στη Σοβιετική Ενωση. Το 1936 ο Ρούζβελτ διόρισε ως αντικαταστάτη του Μπούλιτ στη Μόσχα τον Τζόζεφ Ντέιβις.
Δεν υπάρχουν σχόλια
ΠΡΟΣΟΧΗ! Την ευθύνη για το περιεχόμενο των σχολίων φέρει αποκλειστικά ο συγγραφέας τους και όχι το site. Η ανάρτηση των σχολίων μπορεί να έχει μια μικρή χρονική καθυστέρηση