Γράμμα στον Αρχιεπίσκοπο...

. Αγαπητέ Χριστόδουλε… Σου γράφω αυτό το γράμμα μέσα από το press-gr, γιατί μόνο από δω υπάρχει ελπίδα να το δει κάποιος συνεργάτης σου και...

.
Αγαπητέ Χριστόδουλε…
Σου γράφω αυτό το γράμμα μέσα από το press-gr, γιατί μόνο από δω υπάρχει ελπίδα να το δει κάποιος συνεργάτης σου και να σου το διαβάσει.
Θα είμαι σκληρός μαζί σου… συγχώρεσε με. Βρίσκεσαι σ’ αυτή τη θέση όπως χιλιάδες άλλοι άνθρωποι. Ταυτόχρονα βλέπεις την παρακμή που ζούμε τα τελευταία χρόνια, με τα ροζ DVD, τους Ζωνιανάκηδες, τους κοιμισμένους, ανίκανους πολιτικούς, τους αλήτες με τα χαλασμένα τρόφιμα του Ευαγγελάτου… Η απόλυτη κατρακύλα των Ελλήνων. Ένα έθνος από ρεμάλια… και το πηγάδι δεν έχει πάτο. Μπορούμε ακόμη πιο χαμηλά…
Και ρωτώ, τι έκανες όλα αυτά τα χρόνια για να αλλάξεις αυτή την κατάσταση; Τίποτα… Ανούσια κηρύγματα, ανακοινώσεις για τη Μακεδονία μας, μαθήματα ηθικής και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Θα μπορούσες όμως να στρέψεις την κοινωνία μας σε κάτι άγνωστο για τους Έλληνες… την επιστήμη ή έστω να προσπαθήσεις. Δυστυχώς ο τελευταίος επιστήμονας σ’ αυτή τη χώρα ήταν ο Ευκλείδης, το βιβλίο του οποίου για την γεωμετρία, διδάσκονταν για 2000 χρόνια αυτούσιο. Άντε και 2-3 σύγχρονοι. Πόσες γυναίκες π.χ. έσωσε το τεστ ΠΑΠ, του γνωστού Παπανικολάου, από καρκίνο, αναρωτήθηκες ποτέ;
Θυμάμαι 1 μήνα πριν, λίγο πριν τη μεταμόσχευση, όλους τους συνεργάτες σου και άλλους ανόητους εδώ στην Ελλάδα να μιλάνε για τη δύναμη της πίστης και του θεού και το θαύμα που ερχόταν. Και ήταν έτοιμοι όλοι αν πετύχαινε η εγχείρηση να μας βομβαρδίσουν με κηρύγματα για τα επόμενα 10 χρόνια. Ούτε μία λέξη για τον Τζάκη, την επιστήμη, που δεν είναι μια μαγική λέξη, δεν είναι πανάκεια, αλλά είναι χιλιάδες άνθρωποι που αγωνίζονται κάθε μέρα μέσα στα εργαστήρια να βρούνε πως γίνεται μια μεταμόσχευση, ένα φάρμακο για τον καρκίνο, το AIDS, το Αλτσχάιμερ και τόσες άλλες αρρώστιες που απλόχερα μας χάρισε ο Θεός (ποιος;). Και μετά, εκείνο το πρωινό, η απόλυτη παγωμάρα. Αμηχανία σε όλη την Ελλάδα. Και ένας Ιταλός να τραγουδάει μη μπορώντας να πιστέψει την τύχη του. «Δεν έγινε η μεταμόσχευση. Τώρα είναι στα χέρια του Θεού». Ναι, δυστυχώς, λέω εγώ…
Θα μπορούσες όμως, εσύ και η Εκκλησία, τα 10 χρόνια που ήσουν στην κορυφή της, να βγαίνετε μετά από αυτό το σκυλολόι ανύπαρκτων και αμόρφωτων πολιτικών , δημοσιογράφων, δικηγόρων, καλλιτεχνών και τον βόθρο τους που μας τον αδειάζουν κατάμουτρα κάθε μέρα, να βγαίνετε και να λέτε: Οι Ιάπωνες δημιούργησαν βλαστικά κύτταρα από απλά κύτταρα, εμείς τι κάναμε σήμερα; Ξύναμε τα αχαμνά μας ψάχνοντας τον κομιστή. Οι Αμερικάνοι δημιούργησαν μια καρδιά στο εργαστήριο που δουλεύει, εμείς τι κάναμε; Περηφανευόμασταν που είμαστε απόγονοι αυτών που έφτιαξαν τον Παρθενώνα και καλούσαμε τους βαρβάρους να μας επισκεφτούν για να τον δουν, μπας και βγάλουμε κανένα 10ευρω από το μπουκαλάκι νερό και την greek salad…
Θα μπορούσες όταν οι κοιμισμένοι δημοσιογράφοι γυρνούσαν στους δρόμους και ρωτούσαν τι ήταν ο Γοργοπόταμος ή τι γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου και συμπέραναν «πω πω κατάντια η νεολαία μας» να βγαίνεις και να λες ότι κατάντια είναι που δεν ξέρουμε ποιος είναι ο Shockley που ανακάλυψε το τρανζίστορ, ή ο Watson που ανακάλυψε τη δομή του DNA. Θα μπορούσες με την περιουσία της εκκλησίας να φτιάξεις ένα ερευνητικό κέντρο, να καθιερώσεις ένα βραβείο για κάθε σημαντική ανακάλυψη που θα έκανε ένας Έλληνας κάθε χρόνο… πολλά θα μπορούσες να είχες κάνει.
Αντ’ αυτού τι έκανες; Άφησες τους Έλληνες στο μεσαίωνά τους, σε μια κατάσταση Taliban με Rolex και Mercedes, με το 50% των κοριτσιών να ονειρεύονται να γίνουν μοντέλα και το 50% των αγοριών dj και πορτιέρηδες σε νυχτερινά κέντρα. Και οι υπόλοιποι, οι πιο προχωρημένοι, «ταλέντα» σε κανένα dream show ή δημόσιοι υπάλληλοι για να βαράνε σφραγίδες όλη μέρα.
Και τώρα πληρώνεις το λογαριασμό. Όπως θα τον πληρώσουμε όλοι μας. Ένα έθνος χωρίς όραμα, χωρίς να ξέρει από πού ήρθε και που πάει, και με μόνη εναλλακτική «να κατεβούμε στους δρόμους». Στους δρόμους να κάνουμε τι; Να ζητήσουμε καλύτερο μισθό, μεγαλύτερες επιδοτήσεις από την EU, καλύτερο αυτοκίνητο, TV, κινητό, να συμμορφώσουν οι Αμερικανοί τους Τούρκους, τους Σκοπιανούς και πάει λέγοντας… Η μοίρα μας αφημένη στα χέρια του Θεού, των Αμερικανών και όποιου άλλου μας πετάει καθρεφτάκια όπως πετούσε κάποτε στους ιθαγενείς…
Δ.Μ.