Βήμα – Βήμα η Συγκάλυψη...

. Του Αγίου . Αρκετές φορές, μέσω αυτού του φιλόξενου blog, έχω επιχειρηματολογήσει για τον παραθεσμικό ρόλο μίας συνεκτικής ομάδας οι...

.
Του Αγίου
.
Αρκετές φορές, μέσω αυτού του φιλόξενου blog, έχω επιχειρηματολογήσει για τον παραθεσμικό ρόλο μίας συνεκτικής ομάδας οικονομικών παραγόντων, στους οποίους ο δικομματισμός παρέδωσε τα ΜΜΕ στην Ελλάδα, ώστε αυτά να καταστούν οι ανατροφοδότες της κυριαρχίας ενός γερά πακτωμένου καθεστώτος.
Οι νταβατζήδες (κατά Καραμανλή) διαμόρφωσαν ένα προπαγανδιστικό πλαίσιο, εντός του οποίου δομούν στην κοινή γνώμη τις πεποιθήσεις εκείνες που συντηρούν στην εξουσία ηγέτες, που οι ίδιοι επιλέγουν, για να τακτοποιούν με άμεσο τρόπο τις υποθέσεις τους και να διαιωνίζουν την κρατικοδίαιτη υπόστασή τους. Κάπως έτσι φτάσαμε στο εφεύρημα του «καταλληλότερου πρωθυπουργού», τίτλος που συνόδευσε τον κ. Σημίτη στον πρωθυπουργικό θώκο για να απονεμηθεί ακολούθως, εν είδη επάθλου, στον κ. Καραμανλή.
Στο πλαίσιο αυτό η ασκούμενη κριτική από τα ΜΜΕ, που ελέγχουν οι αξιότιμοι νταβάδες, στην εκάστοτε κυβέρνηση, έχει πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον: Σχολιάζουν την κυβερνητική λειτουργία και όσες πολιτικές της αυτοί κρίνουν, αλλά με κάθε μέσο προστατεύουν και καλύπτουν τον «καταλληλότερο» άνθρωπό τους στο Μαξίμου και ασφαλώς το περιβάλλον αυτού, που εμπλέκεται αμέσως στη διαπλοκή. Όλα αυτά,ασφαλώς,συγκαλυμμένα για να μην εξοργίζονται ή/και πονηρεύονται οι πελάτες των Μέσων που ελέγχουν.
Μία τέτοια απόπειρα εντοπίζεται, για μια ακόμη φορά, στο Βήμα της Κυριακής, υπό την υπογραφή του κ. Σ. Ψυχάρη, ο οποίος σημειώνει: «Η συνεχιζόμενη «φιλολογία» περί το αυτοκτονικό πήδημα στο κενό του τέως Γενικού Γραμματέως του Υπουργείου Πολιτισμού μοιάζει να αποτελεί ένα πρωτοχρονιάτικο δώρο για την κυβέρνηση. Την ώρα που στον ορίζοντα εμφανίζονται τα πρώτα συμπτώματα μιας κρίσης η οποία απειλεί την οικονομία της χώρας, η προσοχή φαίνεται να στρέφεται στο νέο σκάνδαλο· σκάνδαλο αναμφισβήτητα και πολιτικό, που όμως δεν τραντάζει την κυβέρνηση. Κατά έναν παράδοξο τρόπο, αυτή η αλυσίδα σκανδάλων με πρωταγωνιστές φίλους και κουμπάρους των κυβερνώντων (πρωταγωνιστές σε αρπαχτές οικονομικές και περισσότερα του ενός ροζ σκάνδαλα) αντιμετωπίζεται από την Κοινή Γνώμη με ιδιαίτερη ψυχραιμία, αν όχι αδιαφορία!»
Η προσπάθεια του ανδρός να στραφεί η κοινή γνώμη, την οποία υβρίζει θεωρώντας την, προφανώς, αρκετά «βρώμικη», μακριά από σκάνδαλα διαφθοράς τα οποία συνδέονται αμέσως με τον κ. Καραμανλή, είναι θαυμαστή! Παρακάτω, η ασπίδα προστασίας του κ. Ψυχάρη προς τον πρωθυπουργό ανεβαίνει λίγο πιο ψηλά, για να καλύψει το πρόσωπό του: «Είναι δυσεξήγητο το ότι τα σκάνδαλα αυτά δεν θίγουν την πολιτική κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας (όπως εκφράστηκε στις τελευταίες εκλογές και όπως εμφανίζεται στις εν συνεχεία δημοσκοπήσεις). Η εξήγηση είναι ότι οι πολίτες σήμερα, ώριμοι όσο ποτέ άλλοτε, παρακολουθούν μεν τις ροζ ιστορίες (μετά ή άνευ χρημάτων...), αλλά ταυτοχρόνως βλέπουν μπροστά τα ζέοντα προβλήματα του τόπου και έτσι καθορίζουν τη στάση τους. Δηλαδή το Ασφαλιστικό, η αύξηση των τιμών, η ανεργία, η χωλή Εκπαίδευση, η Ανάπτυξη που καθυστερεί, οι Μεταρρυθμίσεις που βαλτώνουν, αυτά είναι τα κύρια προβλήματα που απασχολούν τους Ελληνες και τις Ελληνίδες.»
Τον κύριο αυτόν δεν τον σκανδαλίζει η κυβερνητική αβελτηρία, ούτε η αυθαιρεσία, ούτε οι παραεξουσίες που γίνονται ανεκτές από τον πρωθυπουργό, όταν δεν «εγκαθιδρύονται» από τον ίδιο, ούτε ο εκχυδαϊσμός της δημοκρατικής - θεσμικής συγκρότησης και η έκπτωση αξιών που παρατηρήθηκε με το χειρισμό της υπόθεσης του dvd από το Μαξίμου, αλλά τα γενικά θέματα πολιτικής!
Δείχνει, ο κ. Ψυχάρης, να προσποιείται ότι δεν αντιλαμβάνεται πώς η οπισθοδρομική, οικογενειοκρατική, αναξιοκρατική, σκανδαλιστική και χυδαία λειτουργία της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, είναι αυτή που χαρακτηρίζει εν τέλει και την ποιότητα των όποιων πολιτικών πρωτοβουλιών ανελήφθησαν με την γνωστή κατάληξη στην παιδεία, στις ιδιωτικοποιήσεις, τη συνταγματική αναθεώρηση και το ταλαίπωρο ασφαλιστικό. Το εγχείρημα αυτής της προπαγανδιστικής προσέγγισης είναι διαυγές: Η κοινή γνώμη πρέπει να μάθει να βλέπει με τα μάτια του νταβά και να συμμερίζεται τις ανάγκες και τα συμφέροντά του! Αφού οι «καταλληλότεροι» δεν μπορούν να αποφύγουν τα σκάνδαλα, αρκεί η κοινωνία να αλλάξει αισθήματα και αντιλήψεις ως προς το σκανδαλίζειν. Είμαστε στη φάση που πρέπει να μάθουμε να σκανδαλιζόμαστε μόνον όταν θίγονται τα συμφέροντα των νταβάδων και των ανθρώπων τους! Καλό τηλεοπτικόλουτρο για πλήρη κάθαρση, λοιπόν!