από το Γραφείο Τύπου Το μήνυμα της εργατικής πρωτομαγιάς σήμερα, στην Ελλάδα του 2013, είναι πιο επίκαιρο παρά ποτέ. Μετά από 3 χρόνια ...
από το Γραφείο Τύπου
Το μήνυμα της εργατικής πρωτομαγιάς σήμερα, στην Ελλάδα του 2013, είναι πιο επίκαιρο παρά ποτέ. Μετά από 3 χρόνια μνημονιακής υποταγής τα εργατικά δικαιώματα τελούν... είδος υπό εξαφάνιση, ενώ βασικά κεκτημένα, τα οποία ήταν ως πρόσφατα λογικώς αυτονόητα, απετέλεσαν τις ιδανικές “Ιφιγένειες” της εθελόδουλης κυβερνητικής πολιτικής.
Με την Ελλάδα να σπάει το ένα ρεκόρ πίσω από το άλλο στον τομέα της ανεργίας, η οποία ειδικά για τους νέους κάτω των 25 να αγγίζει το εφιαλτικό 59,1%, η τρικομματική κυβέρνηση δικαίως μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο δήμιος της εργατικής τάξης, ενώ η πολιτική της έναντι των νέων φαντάζει μάλλον εκδικητική, καθώς, πέραν του ποσοστού ανεργίας, ο κατώτατος μισθός και η σχεδόν θεσμοθετημένη πλέον ανασφάλιστη εργασία στερούν ακόμα και αυτό το δικαίωμα στο όνειρο.
Ο εορτασμός της εργατικής πρωτομαγιάς, πρέπει να αποτελέσει το εφαλτήριο των σημερινών αγώνων για την αναστολή των μνημονιακών μέτρων που πλήττουν την εργατική τάξη. Η εργασία αποτελεί το αυτονόητο δικαίωμα του λαού ως μέσο εξασφάλισης βιοπορισμού, τη βάση της αυτονομίας του ατόμου και την πρώτη ύλη για την υλοποίηση των ονείρων. Το μήνυμα αυτό η νεολαία των Ανεξαρτήτων Ελλήνων τιμά στο ακέραιο και δεσμεύεται ότι θα συνεχίσει να στέκεται στο πλευρό της αγωνιζόμενης νεολαίας και των εργατικών διεκδικήσεων.
Με την Ελλάδα να σπάει το ένα ρεκόρ πίσω από το άλλο στον τομέα της ανεργίας, η οποία ειδικά για τους νέους κάτω των 25 να αγγίζει το εφιαλτικό 59,1%, η τρικομματική κυβέρνηση δικαίως μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο δήμιος της εργατικής τάξης, ενώ η πολιτική της έναντι των νέων φαντάζει μάλλον εκδικητική, καθώς, πέραν του ποσοστού ανεργίας, ο κατώτατος μισθός και η σχεδόν θεσμοθετημένη πλέον ανασφάλιστη εργασία στερούν ακόμα και αυτό το δικαίωμα στο όνειρο.
Ο εορτασμός της εργατικής πρωτομαγιάς, πρέπει να αποτελέσει το εφαλτήριο των σημερινών αγώνων για την αναστολή των μνημονιακών μέτρων που πλήττουν την εργατική τάξη. Η εργασία αποτελεί το αυτονόητο δικαίωμα του λαού ως μέσο εξασφάλισης βιοπορισμού, τη βάση της αυτονομίας του ατόμου και την πρώτη ύλη για την υλοποίηση των ονείρων. Το μήνυμα αυτό η νεολαία των Ανεξαρτήτων Ελλήνων τιμά στο ακέραιο και δεσμεύεται ότι θα συνεχίσει να στέκεται στο πλευρό της αγωνιζόμενης νεολαίας και των εργατικών διεκδικήσεων.
.webp)
Μήπως τελικά το πήραμε απόφαση ότι είμαστε μελλοθάνατοι;
ΑπάντησηΔιαγραφήΈνα από τα θέματα των συζητήσεων της Ελλάδας του Μνημονίου και όσο εισερχόμαστε βαθύτερα στην άβυσσο είναι το γιατί δεν αντιδρά η κοινωνία.
Πώς είναι δυνατό να έχουμε οδηγηθεί σε αυτό το σημείο και να μην επαναστατεί κανείς.
Το πρώτο παράδοξο είναι που κάνουμε αυτή την ερώτηση στους άλλους και όχι στους εαυτούς μας. Να πάμε δηλαδή στον καθρέπτη και να πούμε “γιατί δεν αντιδράς ρε;”...
Φοβάμαι όμως ότι δε θα λάβουμε απάντηση.
Μήπως η εξήγηση να είναι το δόγμα του Σοκ;
Ή ακόμη η γνωστή θεωρία με το βάτραχο και το καζάνι..
{Βάζουμε έναν βάτραχο σε ένα καζάνι με χλιαρό νερό, και ανεβάζουμε την θερμοκρασία.
Εάν την ανεβάσουμε απότομα, ο βάτραχος θα πεταχτεί έξω από το καζάνι και θα σωθεί.
Εάν την ανεβάσουμε μισό βαθμό κάθε μια ώρα, την επομένη μέρα, ο βάτραχος θα έχει βράσει περιχαρής χωρίς να καταλάβει τι ακριβώς συνέβη ...
Στην θέση του βατράχου, βάλτε τον ελληνικό λαό.
Στην θέση της θερμοκρασίας, την ύφεση που αυξάνει.
Στην θέση του καζανιού, την υποταγή μας.
Στην θέση του μάγειρα ελληνικές και ξένες κυβερνήσεις από κοινού.
Κάνω, κάπου, λάθος ?
Μήπως πάλι ο κόσμος απλά δεν ενδιαφέρεται όπως το παράδειγμα που παρέθεσα και το πάει όσο αντέχει;
Άραγε έχουμε φάει τόσο απανωτό ξύλο που πολύ απλά δεν προλαβαίνουμε να έρθουμε σε συναίσθηση, να ανασυγκροτηθούμε και να καταλάβουμε ποιοι είμαστε και που πηγαίνουμε;
Μήπως τελικά το πήραμε απόφαση ότι είμαστε μελλοθάνατοι;