Το μοντέλο της αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας για όλη την Ευρώπη, που προωθεί η κυρίαρχη σχολή σκέψης στο Βερολίνο οδηγεί μαθηματικά ...
Ο υπουργός Εσωτερικών, που εδώ και καιρό δια της σιωπής καταγράφει τις αποστάσεις από την ασκούμενη πολιτική, διαμορφώνει ουσιαστικά με αυτό τον τρόπο ένα δικό του μανιφέστο που μένει να φανεί ποια συνέχεια θα έχει.
Παράλληλα αναλύοντας την αντιμετώπιση της Κύπρου ο κ. Στυλιανίδης εκφράζει βαθειά ανησυχία για όσα κυοφορούνται σε διεθνές επίπεδο με μια χαρακτηριστική επισήμανση:
«Η ανησυχία μου είναι βαθύτερη για τον τρόπο σκέψης που αρχίζει να κυριαρχεί στα κέντρα των ευρωπαϊκών αποφάσεων. Φοβούμαι ότι στην Κύπρο επλήγη κάτι σημαντικότερο για τη διεθνή ισορροπία. Επλήγησαν οι δύο βασικοί πυλώνες του καπιταλιστικού συστήματος: η τραπεζική πίστη και το δικαίωμα της ιδιοκτησίας».
Παράλληλα αναλύοντας την αντιμετώπιση της Κύπρου ο κ. Στυλιανίδης εκφράζει βαθειά ανησυχία για όσα κυοφορούνται σε διεθνές επίπεδο με μια χαρακτηριστική επισήμανση:
«Η ανησυχία μου είναι βαθύτερη για τον τρόπο σκέψης που αρχίζει να κυριαρχεί στα κέντρα των ευρωπαϊκών αποφάσεων. Φοβούμαι ότι στην Κύπρο επλήγη κάτι σημαντικότερο για τη διεθνή ισορροπία. Επλήγησαν οι δύο βασικοί πυλώνες του καπιταλιστικού συστήματος: η τραπεζική πίστη και το δικαίωμα της ιδιοκτησίας».
.webp)
Μήπως τελικά το πήραμε απόφαση ότι είμαστε μελλοθάνατοι;
ΑπάντησηΔιαγραφήΈνα από τα θέματα των συζητήσεων της Ελλάδας του Μνημονίου και όσο εισερχόμαστε βαθύτερα στην άβυσσο είναι το γιατί δεν αντιδρά η κοινωνία.
Πώς είναι δυνατό να έχουμε οδηγηθεί σε αυτό το σημείο και να μην επαναστατεί κανείς.
Το πρώτο παράδοξο είναι που κάνουμε αυτή την ερώτηση στους άλλους και όχι στους εαυτούς μας. Να πάμε δηλαδή στον καθρέπτη και να πούμε “γιατί δεν αντιδράς ρε;”...
Φοβάμαι όμως ότι δε θα λάβουμε απάντηση.
Μήπως η εξήγηση να είναι το δόγμα του Σοκ;
Ή ακόμη η γνωστή θεωρία με το βάτραχο και το καζάνι..
{Βάζουμε έναν βάτραχο σε ένα καζάνι με χλιαρό νερό, και ανεβάζουμε την θερμοκρασία.
Εάν την ανεβάσουμε απότομα, ο βάτραχος θα πεταχτεί έξω από το καζάνι και θα σωθεί.
Εάν την ανεβάσουμε μισό βαθμό κάθε μια ώρα, την επομένη μέρα, ο βάτραχος θα έχει βράσει περιχαρής χωρίς να καταλάβει τι ακριβώς συνέβη ...
Στην θέση του βατράχου, βάλτε τον ελληνικό λαό.
Στην θέση της θερμοκρασίας, την ύφεση που αυξάνει.
Στην θέση του καζανιού, την υποταγή μας.
Στην θέση του μάγειρα ελληνικές και ξένες κυβερνήσεις από κοινού.
Κάνω, κάπου, λάθος ?
Μήπως πάλι ο κόσμος απλά δεν ενδιαφέρεται όπως το παράδειγμα που παρέθεσα και το πάει όσο αντέχει;
Άραγε έχουμε φάει τόσο απανωτό ξύλο που πολύ απλά δεν προλαβαίνουμε να έρθουμε σε συναίσθηση, να ανασυγκροτηθούμε και να καταλάβουμε ποιοι είμαστε και που πηγαίνουμε;
Μήπως τελικά το πήραμε απόφαση ότι είμαστε μελλοθάνατοι;
@5:58
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπάρχει και πιο απλή εξήγηση.
Είναι πια απλά μαλάκες ή εγκεφαλικά νεκροί λόγω της πλύσης εγκεφάλου τόσα χρόνια απο την τηλεόραση και τα ΜΜΕ.
Άλλωστε το φαινόμενο Σουλειμάν αυτό δείχνει.
...η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι μόλις μια χώρα αγγίξει το 35% ανεργία, τότε γίνεται το μπαμ. Περιμένετε. Του χρόνου εκεί θα είμαστε .
ΑπάντησηΔιαγραφήΕκτός αν όντως μας ψεκάζουν ε !