Η ΗΤΤΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΑΘΗΜΑ;

Λένε πως όσο ψηλότερα φτάνεις, τόσο μεγαλύτερο θόρυβο κάνεις όταν πέφτεις. Η Εθνική ομάδα έφτασε πολύ ψηλά μετά το σχεδόν τέλειο παιχνίδ...

Λένε πως όσο ψηλότερα φτάνεις, τόσο μεγαλύτερο θόρυβο κάνεις όταν πέφτεις. Η Εθνική ομάδα έφτασε πολύ ψηλά μετά το σχεδόν τέλειο παιχνίδι με την Τουρκία και μοιραία ο κρότος της πτώσης ήταν δυνατός. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα δεν βρέθηκε σε καλή μέρα, εμφάνισε αρκετά από τα προβλήματα της προετοιμασίας και μοιραία ηττήθηκε στο ντέρμπι κορυφής του ομίλου. Επειδή όμως στο μπάσκετ αγωνίζονται δυο ομάδες, η μεγάλη μέρα στην οποία βρέθηκαν οι Ιταλοί ήταν αρωγός για το συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Όπως εύκολα μαρτυρούν οι 81 πόντοι παθητικό, ο σημαντικότερος λόγος της ήττας ήταν η ελληνική άμυνα. Παρ’ ότι ήταν γνωστό πως οι Ιταλοί βασίζουν το παιχνίδι τους στην περιφέρεια, η περιφερειακή άμυνα των διεθνών αντιμετώπισε πολλά προβλήματα. Παράλληλα, ήταν εντελώς αναποτελεσματική η αντιμετώπιση των ιταλικών pick’n’roll, μέσω των οποίων οι αντίπαλοι έκαναν τη μεγαλύτερη ζημιά, όχι μόνο με την άμεση συνεργασία κι εκτέλεση, αλλά κυρίως με τις αλλαγές των μαρκαρισμάτων. Σε αυτές δεν υπήρξε σωστή αντιμετώπιση, με τον τεράστιο Μάρκο Μπελινέλι να κάνει κυριολεκτικά πάρτι στο ένας εναντίον ενός. Γενικότερα όμως οι προσωπικές μονομαχίες και στις δυο πλευρές του γηπέδου ήταν «ιταλική» υπόθεση.

Αντίθετα, η άμυνα των «γειτόνων» δούλεψε αρκετά καλά, περιορίζοντας τους διεθνείς μας και ιδιαίτερα το παιχνίδι κοντά στο καλάθι. Ιδιαίτερα δε στο κρίσιμο διάστημα όπου κρίθηκε ο αγώνας, οι προσπάθειες επιστροφής της ελληνικής ομάδας γίνονταν (σχεδόν) κατά κανόνα από την περιφέρεια. Για άλλη μια φορά δεν λειτούργησαν ιδιαίτερα σχήματα χωρίς τον Μπουρούση στη θέση «5», ενώ αρνητική εντύπωση αποτελεί το γεγονός πως στην κρίσιμη τελευταία περίοδο οι διεθνείς δίσταζαν να αναλάβουν επιθετικές πρωτοβουλίες. Αναγκαστικά λοιπόν ο Νίκος Ζήσης το πήρε «προσωπικά», όμως ποτέ δεν ήταν ο παίκτης που χαρίζε τη νίκη στην ομάδα του με 30άρες.

Σημαντικός παράγοντας τέτοιων αγώνων αποτελεί η κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι ομάδες σε έναν αγώνα. Σε αυτό τον τομέα η Εθνική δεν είχε την τύχη με το μέρος της. Πέραν του γεγονότος πως εκείνη δεν βρέθηκε στην καλύτερη φόρμα της, είχε την ατυχία να πετύχει τους Ιταλούς σε εκπληκτική κατάσταση: σχεδόν όλοι οι σημαντικοί παίκτες της πραγματοποίησαν την καλύτερή τους εμφάνιση στο τουρνούα. Μπελινέλι, Ντατόμε και Τζεντίλε πέτυχαν συνολικά 58 πόντους και κάπου εκεί κρίθηκε το αποτέλεσμα.

Ευτυχώς τα μαντάτα σχετικά με τον τραυματισμό του Σπανούλη είναι ευχάριστα. Ο αρχηγός του Ολυμπιακού δείχνει πως είναι πλέον σε θέση να αγωνιστεί, αν και δεν είναι τόσο σίγουρη η επανεμφάνισή του στο παιχνίδι με τους Φινλανδούς. Η επιστροφή του θα βοηθήσει σημαντικά, καθώς πέραν του ταλέντου του στα τελευταία παιχνίδια Ζήσης, Σλούκας, Περπέρογλου και Μπράμος επιβαρύνθηκαν αρκετά. Στον αγώνα με την Τουρκία αυτό δεν φάνηκε, δεν μπορεί όμως παρά να γίνει αντιληπτό σε μια σειρά αγώνων με λίγες ώρες ξεκούρασης μεταξύ τους.

Η εν λόγω ήττα κατέδειξε πως η Εθνική ομάδα είναι ακόμη θνητή, τουλάχιστον στην κακή της μέρα. Εφόσον οι διεθνείς δεν επιδεικνύουν την απαραίτητη προσοχή, υπάρχουν αρκετές ομάδες που είναι σε θέση να την απειλήσουν. Αν παίκτες και προπονητής (που επίσης δεν βρέθηκε σε καλή μέρα) μάθουν από αυτή την ήττα, τότε ίσως αποδειχτεί πιο χρήσιμη κι από νίκη. Μια κακή βραδιά άλλωστε δεν σημαίνει τίποτα και δεν στερεί από την Ελλάδα τον χαρακτηρισμό «εκ των φαβορί» της διοργάνωσης. Άλλωστε τον έχει κερδίσει με το σπαθί της με τις μέχρι τώρα εμφανίσεις της. Ο αυριανός αγώνας κόντρα στη Φινλανδία (αποτέλεσμα που θα μεταφερθεί στον επόμενο γύρο) προσφέρεται ιδανικά για επανεκίνηση. Τα καλύτερα εξακολουθούν να έρχονται.

Υ. Γ. Είναι λογικό σε ένα κατάμεστο από Ιταλούς γήπεδο τα «κουκούτσια» των διαιτητών να πάνε προς την ιταλική μεριά. Δεν είναι όμως καθόλου λογικό σε ένα αμφίρροπο παιχνίδι τα λάθη να είναι μονομερή. Από το τέλος της τρίτης περιόδου και μέχρι τη λήξη υπήρξαν τουλάχιστον έξι περιπτώσεις που τα σφυρίγματα ήταν σχεδόν εξόφθαλμα. Ιδίως στο πρώτο 5λεπτο της τελευταίας περιόδου, όταν οι Ιταλοί είχαν βραχυκυκλώσει και συντηρούνταν μόνο με πόντους από διαιτητικά λάθη. Ο Σέρβος Μπελόσεβιτς και κυρίως ο Βέλγος Γκέλερ έβγαλαν χολή στις αποφάσεις τους. Μακάρι να μην είναι προάγγελος για τη συνέχεια και να μην ζήσουμε μέρες του Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας

http://www.mpalanalyseto.gr/

JohnnyK