Οταν η καθημερινότητα διαψεύδει προσδοκίες

Του Ανδρεα Ανδριανοπουλου.   Είναι άπειρος ο αριθμός διεθνών εμπειριών που αποδεικνύουν πως η επιλογή πολιτικών ελεύθερης οικονομίας της ...

Του Ανδρεα Ανδριανοπουλου.  

Είναι άπειρος ο αριθμός διεθνών εμπειριών που αποδεικνύουν πως η επιλογή πολιτικών ελεύθερης οικονομίας της αγοράς οδηγεί τις χώρες σε ταχεία ανάπτυξη και ευρύτατη ευημερία. Εν τούτοις ο ελληνικός δημόσιος διάλογος επιμένει σε πολιτικές ευρύτατων παρεμβάσεων στην οικονομία, εκ των άνω αναδιανομή εισοδημάτων και παροχών δημόσιων πόρων για εξασφάλιση ανάπτυξης και βελτίωσης των λαϊκών εισοδημάτων.
Η καθημερινότητα συνεχώς διαψεύδει αυτές τις προσδοκίες. Η κοινωνία όμως επιμένει. Και η στροφή ακόμη προς τη φασιστική Δεξιά εμπεριέχει ελπίδες σε σοσιαλιστικά σχήματα. Καθώς και οι ακραίοι αυτοί αυτοαποκαλούνται εθνικοσοσιαλιστές και προπαγανδίζουν βίαιες παρεμβάσεις κατά των ελεύθερων αγορών και της ανεξέλεγκτης επιχειρηματικής δράσης. Οπου υιοθετήθηκαν πρωτοβουλίες μεγάλων κρατικών παρεμβάσεων και ανεξέλεγκτων δημοσίων παροχών το τελικό αποτέλεσμα σχεδόν πάντα υπήρξε παρακμή και οικονομική και κοινωνική καταστροφή.
Στην Ελλάδα την ανεμελιά και την ικανοποίηση των αρχικών πασοκικών ημερών ακολούθησε η τραγωδία της τελικής οικονομικής κατάρρευσης.
Στην Κύπρο, οι αλόγιστες παροχές της τελευταίας κομμουνιστικογενούς πολιτικής ηγεσίας οδήγησαν στη διάλυση μιας εύρωστης μέχρι τότε οικονομίας.
Στην Αργεντινή, οι σοσιαλιστικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης Κίρτσνερ οδήγησαν μια οικονομία, που είχε αρχίσει να ανακάμπτει από τον τυφώνα της διάλυσης, λόγω μεγάλων φορολογικών τότε παρεμβάσεων, στον δρόμο και πάλι της παρακμής και των αδιεξόδων.
Πότε, επιτέλους, θα μάθουν οι πολιτικοί πως οι μεγάλοι φόροι και οι γενναιόδωρες παροχές δεν αποτελούν συνταγή επιτυχίας αλλά περισσότερο πιστοποιητικό καταστροφής;
Τελευταία, τα παραδείγματα της Ινδίας αλλά και ιδιαίτερα του Αζερμπαϊτζάν αποδεικνύουν πως δεν υπάρχει παρά μονάχα ένας δρόμος προς την επιτυχία.
Η επιλογή δηλαδή άδολων πολιτικών οικονομίας της αγοράς. Το τελευταίο βιβλίο των καθηγητών στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου Jagdish Bhagwati και Arvind Panagariya, Why Growth Matters: How Economic Growth in India Reduced Poverty and the Lessons for Other Developing Countries (2013) ξεκαθαρίζει με αδιάσειστα στοιχεία πως η επιτυχία της Ινδίας και η κατρακύλα άλλων οικονομιών οφείλεται αποκλειστικά σχεδόν στην υιοθέτηση από αυτήν πολιτικών μικρότερου δημόσιου τομέα και απελευθερωμένων εθνικών αγορών.
Στο Αζερμπαϊτζάν, επίσης, ο πρόεδρος Αλίεφ, μιλώντας στο Διεθνές Ανθρωπιστικό Συνέδριο που έγινε πρόσφατα στο Μπακού, δεν έκρυψε πως η επιτυχία της χώρας του (ταχύτερα αναπτυσσόμενη σήμερα οικονομία της γης) οφείλεται ακριβώς στην επιλογή που ακολούθησε, να υιοθετήσει πολιτικές ελεύθερης αγοράς. Και να επενδύσει βέβαια στην παιδεία – στον ανθρώπινο παράγοντα.
Στο ίδιο χρονικό διάστημα που η Κύπρος οδηγήθηκε με επεκτατικά δημοσιονομικά μέτρα στην κατάρρευση και τα αδιέξοδα, ενώ στην Ελλάδα ανδρώθηκε το φυλετικό μίσος και η πολιτική υποστήριξη προς τα άκρα, το Αζερμπαϊτζάν μείωσε τη φτώχεια 5 φορές, κατά 500% δηλ., ενώ η ανοχή και η ειρηνική συγκατοίκηση πολλών εθνοτήτων εξελίσσεται με εντυπωσιακή ομαλότητα. Ακόμα και Αρμένιοι ζουν εκεί ειρηνικά, παρά το γνωστό πρόβλημα εισβολής και κατοχής στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Τον πρώην πρόεδρο της Αργεντινής Ντε Λα Ρούα, που είχε προεδρεύσει της οικονομικής καταστροφής, κανείς δεν τον άκουσε όταν μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ είχε προειδοποιήσει για τα αρνητικά επακόλουθα της μεγάλης φορολογίας. Το μήνυμα από το Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, που είναι πολύ κοντύτερα, δεν μπορούμε να το συλλάβουμε;