ΤΑ ΒΟΡΙΖΙΑ ήταν ένα ηρωικό χωριό...

Γράφει η Antonia Tonia Botonaki (Οι πανωμερίτες και οι κατωμερίτες). Άκουγα χθες το βράδυ, τα απευθυνόμενα στους απέναντι ουρλιαχτά ,μοιρολ...

Γράφει η Antonia Tonia Botonaki
(Οι πανωμερίτες και οι κατωμερίτες).
Άκουγα χθες το βράδυ, τα απευθυνόμενα στους απέναντι ουρλιαχτά ,μοιρολόγια της γυναίκας του 38χρονου που γαζώθηκε με καλασνικωφ, οδηγού του 4επί4 με τα φιμέ τζάμια - και μητέρας των τριών -εκ των έξι- αβάπτιστων παιδιών - που βαφτίστηκαν άρον άρον  μέσα σε όρκους, κατάρες και μοιρολόγια- έξω από το σπίτι τους, μέσα στο πηκτό σκοτάδι με φωνή που σου έκοβε το αίμα, μουτζώνοντας και φτύνοντας τους αστυνομικούς να ουρλιάζει «σκύλοι, χοίροι, μπάσταρδοι…».
Και ναι, συμφωνώ ότι είναι όλοι τους θύματα του συστήματος, αλλά τους σιχαίνομαι τόσο πολύ που ούτε να τους βλέπω ούτε να τους ακούω μπορώ.
Κι αν θέλετε μπορώ να σας περιγράψω και το μάλλον βέβαιο μέλλον των παντέρμων των παιδιών που βαφτίστηκαν χθες.
Τα Βορίζια είναι ένα χωριό ηρωικό. Τον Αύγουστο του 1943 ισοπεδώθηκε από 19 βόμβες και πολλοί από τους κατοίκους εκτελέστηκαν. Και οι δύο οικογένειες, έχουν πολλά ονόματα στον κατάλογο πεσόντων της Εθνικής αντίστασης.