Ένα υπόγειο φάντασμα...

Γιώργος Χρόνης Εκπαιδευτικός Π.Ε. Αυθαίρετο το υπόγειο 400 τ.μ. στο οποίο συσσωρεύτηκε το προπάνιο από τη διαρροή των σωληνώσεων που βρίσκον...

Γιώργος Χρόνης Εκπαιδευτικός Π.Ε.

Αυθαίρετο το υπόγειο 400 τ.μ. στο οποίο συσσωρεύτηκε το προπάνιο από τη διαρροή των σωληνώσεων που βρίσκονταν στο υπέδαφος κάτω από το εργοστάσιο.
Το υπόγειο, όπως και οι δύο δεξαμενές του προπανίου, από τις οποίες ξεκινούσαν οι σωληνώσεις και έφταναν στο εργοστάσιο περνώντας κάτω από το έδαφος, δεν υπήρχαν στα πολεοδομικά σχέδια του εργοστασίου ούτε στη μελέτη πυρασφάλειας, με αποτέλεσμα να μη διαθέτουν αισθητήρες ανίχνευσης διαρροής οποιουδήποτε αερίου.
Ένα υπόγειο φάντασμα γεμάτο χαρτόκουτα και σιδερικά συν ένα μοτέρ ρύθμισης πίεσης του νερού, το οποίο πυροδότησε τον σπινθήρα που προκάλεσε την έκρηξη.
Εργασίες ασφαλτόστρωσης με βαρέα οχήματα στο σημείο όπου περνούσαν οι σωληνώσεις κάτω από το έδαφος, φαίνεται να προκάλεσαν τη διαρροή του προπανίου, εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα.
Οκτώ εργαζόμενοι κάνουν λόγο στις καταθέσεις τους για οσμή στους χώρους του εργοστασίου εδώ και πολύ καιρό, στην οποία δεν έδωσαν σημασία οι αρμόδιοι παρά τις συνεχείς επισημάνσεις των εργαζομένων.

Όλα τα παραπάνω αναφέρονται στο πόρισμα της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού.

Παρόλα τα επιβαρυντικά αυτά στοιχεία που δείχνουν βαριά εγκληματική αμέλεια που προκάλεσε τον θάνατο 5 εργαζομένων γυναικών, ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου αφέθηκε ελεύθερος χωρίς περιοριστικούς όρους.
Δε μας κάνει εντύπωση, αφού η εκτελεστική εξουσία δεν είναι με το μέρος των εργαζομένων αλλά των επιχειρηματιών και με δηλώσεις τους - όπως αυτή του υπουργού υγείας για άριστο εργοστάσιο - ή με τη σιωπή τους - χαρακτηριστικό παράδειγμα του προέδρου της Δημοκρατίας που δεν έκανε δημόσια αναφορά για τον θάνατο των 5 εργαζομένων γυναικών, όπως καλώς έκανε σε ανάλογες περιπτώσεις, π.χ.για τους θανάτους των φιλάθλων του ΠΑΟΚ ή για την απώλεια ανθρώπων στο σιδηροδρομικό δυστύχημα της Ισπανίας - επηρεάζουν τις αποφάσεις της δικαστικής εξουσίας.
Ειδικά η στάση του προέδρου της Δημοκρατίας που επιλέγει σε ποιους θανάτους θα κάνει δημόσια αναφορά είναι απαράδεκτη, ευτελίζει τον θεσμό που υποτίθεται ότι υπηρετεί, είναι βαριά προσβολή προς τη μνήμη των 5 αδικοχαμένων εργατριών, των οικογενειών τους και του εργατικού κινήματος που το απαξιώνει προς χάρη των συμφερόντων των επιχειρηματιών και των εταιρειών.
Άφαντη και η υπουργός εργασίας η Κεραμέως, που αφού διέλυσε τη δημόσια παιδεία προς όφελος των ιδιωτικών συμφερόντων, διαλύει και τον χώρο της εργασίας, υλοποιώντας πολιτικές εργασιακού μεσαίωνα.