Δεν έχει τέλος αυτό το πανηγύρι με το κόμμα Καρυστιανού...

Δημήτρης Μπελαντής Δεν έχει τέλος αυτό το πανηγύρι...

Δημήτρης Μπελαντής
Δεν έχει τέλος αυτό το πανηγύρι...
Δεν έχει τέλος αυτό το πανηγύρι με το κόμμα Καρυστιανού. Κανονικά βέβαια, θα έπρεπε πλέον να το αφήσουμε να πεθάνει σιωπηρά στην πολιτική αφάνεια του, όμως το σχόλιο έχει μόνο την σημασία της κατάδειξης της πολιτιστικής παρακμής της χώρας. Και της ισχυρής απορροφητικότητας του συστήματος.
Διαγράφουν, λοιπον, τον Θανάση Αυγερινό με την κλασσική "παπανδρεΐκη" φράση "έθεσε εαυτόν εκτός κινήματος". Όμως, ο Ανδρέας Παπανδρέου καλούσε, έστω και για τα προσχήματα, το πειθαρχικό συμβούλιο με τον περίφημο Παγοροπουλο και έδινε μια νομιμότητα στις αποφάσεις του... Το ΚΚΕ το έκανε, οπότε χρειαζόταν, με ολομέλειες, επιτροπές ελέγχου κλπ Εδώ δεν καλούν πειθαρχικό, γιατί... δεν έχουν καν καταστατικό. Η αρχηγός είναι ανώτατο (ατομικό) πειθαρχικό όργανο, κριτής, υποκατάστατο του ανύπαρκτου καταστατικού οργάνου. Ανώτατη δικαστής του κόμματος και εκτελέστρια των δικών της αποφάσεων. Το είχαν πει παλιά αυτό και για κάποιον άλλον.
Ακόμη και σε σταλινικά ή και φασιστικά κόμματα, πλην της περίφημης νύχτας των Μεγάλων Μαχαιριών, είχαν πάντοτε μια κάποια νομιμοφανή διαδικασία αποβολής των διαφωνούντων.
Μετά, ακούγονται για τον ίδιο αξιόλογο άνθρωπο που ήταν επί δύο μήνες το δημόσιο πρόσωπο τους προς τα έξω τα μύρια όσα: 
Ότι ήταν ανίκανος, ότι δούλευε για ξένα κέντρα, ότι... ήθελε συνεργασία με συστημικά κόμματα, ότι τον αγόρασε ο Μητσοτάκης, ότι ήθελε να υφαρπάξει την ηγεσία, ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Ούτε στον Τρότσκυ επί Στάλιν δεν είχαν καταλογίσει τόσα εγκλήματα.
Ποια δημοκρατία επικαλείται αυτό το κόμμα για την χώρα όταν είναι μιας ή... έστω δύο γυναικών αποκλειστική αρχή; ή έστω μιας μικρής επιτελικής ομάδας;
Ποια δημοκρατία επικαλείται αυτό το κόμμα, όταν η όποια διαφωνία αντιμετωπίζεται με μη καταστατικές διαγραφές ελλείψει καταστατικού και η λαϊκή βάση διαπαιδαγωγείται όχι με βάση την συλλογική δημοκρατική συμμετοχή αλλά με την προβολή της ηγέτριας σχεδόν... ως της Παναγίας της Λούρδης ή της βασίλισσας Ελισάβετ Α' της Αγγλίας, και με την διαπαιδαγώγηση της βάσης του κόμματος ως κλασσικού όχλου;
Λένε κιόλας ότι δεν διαγράφηκε αλλά έφυγε μόνος του. Όμως το "έθεσε εαυτόν" στην νέα ελληνική γλώσσα είναι αμφιμονοσήμαντη φράση μετά το 1981 και σαφέστατη .
Ποια δημοκρατία επικαλείται ένα κόμμα, όταν πιο πολύ είναι γνωστό όχι με τον κανονικό τίτλο του αλλά με το όνομα της αρχηγού του; Ούτε επί Στάλιν δεν το έκαναν αυτό, παρά την λεγόμενη προσωπολατρία (βεβαίως, όπως δείχνει το νέο φαινόμενο Τσίπρα, η απολιτίκ προσωπολατρία είναι πια βασική όψη του πολιτικού συστήματος).
Αυτό το κόμμα, ευτελίζοντας το κίνημα των Τεμπών, χτυπώντας αλύπητα το λαϊκό περιεχόμενο του, παρέχει στον Μητσοτάκη, τον Τσίπρα και σε όλο το πολιτικό και κοινωνικό σύστημα χρυσές υπηρεσίες.
Ήταν, όμως, επόμενο, από την στιγμή που αυτό το κόμμα δεν τα έβαλε ποτέ με τα κέντρα εξουσίας (κεφάλαιο ,ΝΑΤΟ, ΕΕ, ολιγάρχες, παγκόσμιος πόλεμος) αλλά παρέμεινε μόνο στο άρθρο 86, να εκφυλιστεί και να γίνει ένα ακόμη συστημικό κόμμα.